ลืมรหัสผ่าน?

  สมัครสมาชิก   
| |
ค้นหาข้อมูล
ค้นหาแบบละเอียด
  •   ความเป็นมาและหลักเหตุผล

    เพื่อรวบรวมงานวิจัยทางชาติพันธุ์ที่มีคุณภาพมาสกัดสาระสำคัญในเชิงมานุษยวิทยาและเผยแผ่สาระงานวิจัยแก่นักวิชาการ นักศึกษานักเรียนและผู้สนใจให้เข้าถึงงานวิจัยทางชาติพันธุ์ได้สะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น

  •   ฐานข้อมูลจำแนกกลุ่มชาติพันธุ์ตามชื่อเรียกที่คนในใช้เรียกตนเอง ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้ คือ

    1. ชื่อเรียกที่ “คนอื่น” ใช้มักเป็นชื่อที่มีนัยในทางเหยียดหยาม ทำให้สมาชิกกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ รู้สึกไม่ดี อยากจะใช้ชื่อที่เรียกตนเองมากกว่า ซึ่งคณะทำงานมองว่าน่าจะเป็น “สิทธิพื้นฐาน” ของการเป็นมนุษย์

    2. ชื่อเรียกชาติพันธุ์ของตนเองมีความชัดเจนว่าหมายถึงใคร มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมอย่างไร และตั้งถิ่นฐานอยู่แห่งใดมากกว่าชื่อที่คนอื่นเรียก ซึ่งมักจะมีความหมายเลื่อนลอย ไม่แน่ชัดว่าหมายถึงใคร 

     

    ภาพ-เยาวชนปกาเกอะญอ บ้านมอวาคี จ.เชียงใหม่

  •  

    จากการรวบรวมงานวิจัยในฐานข้อมูลและหลักการจำแนกชื่อเรียกชาติพันธุ์ที่คนในใช้เรียกตนเอง พบว่า ประเทศไทยมีกลุ่มชาติพันธุ์มากกว่า 62 กลุ่ม


    ภาพ-สุภาษิตปกาเกอะญอ
  •   การจำแนกกลุ่มชนมีลักษณะพิเศษกว่าการจำแนกสรรพสิ่งอื่นๆ

    เพราะกลุ่มชนต่างๆ มีความรู้สึกนึกคิดและภาษาที่จะแสดงออกมาได้ว่า “คิดหรือรู้สึกว่าตัวเองเป็นใคร” ซึ่งการจำแนกตนเองนี้ อาจแตกต่างไปจากที่คนนอกจำแนกให้ ในการศึกษาเรื่องนี้นักมานุษยวิทยาจึงต้องเพิ่มมุมมองเรื่องจิตสำนึกและชื่อเรียกตัวเองของคนในกลุ่มชาติพันธุ์ 

    ภาพ-สลากย้อม งานบุญของยอง จ.ลำพูน
  •   มโนทัศน์ความหมายกลุ่มชาติพันธุ์มีการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่างๆ กัน

    ในช่วงทศวรรษของ 2490-2510 ในสาขาวิชามานุษยวิทยา “กลุ่มชาติพันธุ์” คือ กลุ่มชนที่มีวัฒนธรรมเฉพาะแตกต่างจากกลุ่มชนอื่นๆ ซึ่งมักจะเป็นการกำหนดในเชิงวัตถุวิสัย โดยนักมานุษยวิทยาซึ่งสนใจในเรื่องมนุษย์และวัฒนธรรม

    แต่ความหมายของ “กลุ่มชาติพันธุ์” ในช่วงหลังทศวรรษ 
    2510 ได้เน้นไปที่จิตสำนึกในการจำแนกชาติพันธุ์บนพื้นฐานของความแตกต่างทางวัฒนธรรมโดยตัวสมาชิกชาติพันธุ์แต่ละกลุ่มเป็นสำคัญ... (อ่านเพิ่มใน เกี่ยวกับโครงการ/คู่มือการใช้)


    ภาพ-หาดราไวย์ จ.ภูเก็ต บ้านของอูรักลาโว้ย
  •   สนุก

    วิชาคอมพิวเตอร์ของนักเรียน
    ปกาเกอะญอ  อ. แม่ลาน้อย
    จ. แม่ฮ่องสอน


    ภาพโดย อาทิตย์    ทองดุศรี

  •   ข้าวไร่

    ผลิตผลจากไร่หมุนเวียน
    ของชาวโผล่ว (กะเหรี่ยงโปว์)   
    ต. ไล่โว่    อ.สังขละบุรี  
    จ. กาญจนบุรี

  •   ด้าย

    แม่บ้านปกาเกอะญอ
    เตรียมด้ายทอผ้า
    หินลาดใน  จ. เชียงราย

    ภาพโดย เพ็ญรุ่ง สุริยกานต์
  •   ถั่วเน่า

    อาหารและเครื่องปรุงหลัก
    ของคนไต(ไทใหญ่)
    จ.แม่ฮ่องสอน

     ภาพโดย เพ็ญรุ่ง สุริยกานต์
  •   ผู้หญิง

    โผล่ว(กะเหรี่ยงโปว์)
    บ้านไล่โว่ 
    อ.สังขละบุรี
    จ. กาญจนบุรี

    ภาพโดย ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ
  •   บุญ

    ประเพณีบุญข้าวใหม่
    ชาวโผล่ว    ต. ไล่โว่
    อ.สังขละบุรี  จ.กาญจนบุรี

    ภาพโดยศรยุทธ  เอี่ยมเอื้อยุทธ

  •   ปอยส่างลอง แม่ฮ่องสอน

    บรรพชาสามเณร
    งานบุญยิ่งใหญ่ของคนไต
    จ.แม่ฮ่องสอน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ปอยส่างลอง

    บรรพชาสามเณร
    งานบุญยิ่งใหญ่ของคนไต
    จ.แม่ฮ่องสอน

    ภาพโดย เบญจพล  วรรณถนอม
  •   อลอง

    จากพุทธประวัติ เจ้าชายสิทธัตถะ
    ทรงละทิ้งทรัพย์ศฤงคารเข้าสู่
    ร่มกาสาวพัสตร์เพื่อแสวงหา
    มรรคผลนิพพาน


    ภาพโดย  ดอกรัก  พยัคศรี

  •   สามเณร

    จากส่างลองสู่สามเณร
    บวชเรียนพระธรรมภาคฤดูร้อน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   พระพาราละแข่ง วัดหัวเวียง จ. แม่ฮ่องสอน

    หล่อจำลองจาก “พระมหามุนี” 
    ณ เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
    ชาวแม่ฮ่องสอนถือว่าเป็นพระพุทธรูป
    คู่บ้านคู่เมืององค์หนึ่ง

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม

  •   เมตตา

    จิตรกรรมพุทธประวัติศิลปะไต
    วัดจองคำ-จองกลาง
    จ. แม่ฮ่องสอน
  •   วัดจองคำ-จองกลาง จ. แม่ฮ่องสอน


    เสมือนสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม
    เมืองไตแม่ฮ่องสอน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ใส

    ม้งวัยเยาว์ ณ บ้านกิ่วกาญจน์
    ต. ริมโขง อ. เชียงของ
    จ. เชียงราย
  •   ยิ้ม

    แม้ชาวเลจะประสบปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัย
    พื้นที่ทำประมง  แต่ด้วยความหวัง....
    ทำให้วันนี้ยังยิ้มได้

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ผสมผสาน

    อาภรณ์ผสานผสมระหว่างผ้าทอปกาเกอญอกับเสื้อยืดจากสังคมเมือง
    บ้านแม่ลาน้อย จ. แม่ฮ่องสอน
    ภาพโดย อาทิตย์ ทองดุศรี
  •   เกาะหลีเป๊ะ จ. สตูล

    แผนที่ในเกาะหลีเป๊ะ 
    ถิ่นเดิมของชาวเลที่ ณ วันนี้
    ถูกโอบล้อมด้วยรีสอร์ทการท่องเที่ยว
  •   ตะวันรุ่งที่ไล่โว่ จ. กาญจนบุรี

    ไล่โว่ หรือที่แปลเป็นภาษาไทยว่า ผาหินแดง เป็นชุมชนคนโผล่งที่แวดล้อมด้วยขุนเขาและผืนป่า 
    อาณาเขตของตำบลไล่โว่เป็นส่วนหนึ่งของป่าทุ่งใหญ่นเรศวรแถบอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 

    ภาพโดย ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ
  •   การแข่งขันยิงหน้าไม้ของอาข่า

    การแข่งขันยิงหน้าไม้ในเทศกาลโล้ชิงช้าของอาข่า ในวันที่ 13 กันยายน 2554 ที่บ้านสามแยกอีก้อ อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย
 
  Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre
Ethnic Groups Research Database
Sorted by date | title

   Record

 
Subject ปกาเกอะญอ จกอ คานยอ (กะเหรี่ยง),เอดส์,แม่วาง,เชียงใหม่
Author ลิวา ผาดไธสง-ชัยพานิช
Title เอดส์บนพื้นที่สูง : กรณีศึกษาของชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยงในอำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่
Document Type บทความ Original Language of Text ภาษาไทย
Ethnic Identity กะเหรี่ยง ปกาเกอะญอ จกอ คานยอ, Language and Linguistic Affiliations จีน-ทิเบต(Sino-Tibetan)
Location of
Documents
ห้องสมุดศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, สำนักหอสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ Total Pages 70 Year 2546
Source ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Abstract

ผลการศึกษาพบว่าการแพร่กระจายของเชื้อเอดส์ในพื้นที่ศึกษาอยู่ในระดับที่ไม่รุนแรง โดยเพิ่งพบผู้ป่วยที่เสียชีวิตจากโรคเอดส์เพียงรายเดียวในปลายปี พ.ศ.2544 และยังไม่มีผลการยืนยันของผู้ติดเชื้อเอดส์เพิ่มขึ้น เนื่องจากปัจจัยทางวัฒนธรรมการมีเพศสัมพันธ์ที่มีจารีตประเพณีในการควบคุมทางสังคม รวมถึงปัจจัยด้านเศรษฐกิจที่ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมในพื้นที่ ส่งผลให้อัตราการเคลื่อนย้ายของประชากรอยู่ในระดับที่ต่ำ จึงทำให้มีลักษณะสังคมปิด นอกจากนี้ยังมีปัจจัยทางภูมิศาสตร์ โดยพื้นที่ทำการศึกษาตั้งอยู่บนเขาที่มีความลาดชันและยังไม่มีการคมนาคมที่อำนวยความสะดวก อย่างไรก็ดี ถ้าสังคมกะเหรี่ยงมีการติดต่อกับสังคมภายนอกมากขึ้น ย่อมส่งผลให้มีการแพร่กระจายของโรคเอดส์เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วยหากประชากรยังไม่มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคเอดส์เพียงพอ ด้วยเหตุนี้จึงต้องส่งเสริมให้มีการเผยแพร่ความรู้ และสร้างแรงจูงใจให้ประชากรตระหนักถึงอันตรายและวิธีป้องกันการแพร่กระจายของโรคเอดส์ (หน้า 51-52, 56-58)

Focus

ศึกษาถึงความรู้ความเข้าใจเรื่องเอดส์ของกะเหรี่ยงในตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ ตลอดจนโครงสร้างและองค์ประกอบของประชากร สภาพสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม เพื่ออธิบายถึงสาเหตุและผลกระทบจากการแพร่ระบาดของเอดส์ในพื้นที่ศึกษา (หน้า 5)

Theoretical Issues

ไม่มี

Ethnic Group in the Focus

หมู่บ้านกะเหรี่ยงตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ โดยเลือกตัวอย่างในการศึกษาจำนวน 55 ครัวเรือน (หน้า 8-9)

Language and Linguistic Affiliations

สันนิษฐานว่าภาษากะเหรี่ยงน่าจะเกี่ยวข้องกับภาษาตระกูลธิเบต-พม่า ภาษาของกะเหรี่ยงสะกอ โปร์ และบเว มีความใกล้เคียงกัน แต่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ เนื่องจากภาษาทั้งสองต่างรับอิทธิพลจากภาษาตระกูลมอญ-เขมร (หน้า 20)

Study Period (Data Collection)

เป็นการศึกษาในปี 2545 โดยผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลภาคสนามเดือนมกราคม 2545 (หน้า 8)

History of the Group and Community

นักประวัติศาสตร์บางท่านสันนิษฐานว่าเดิมกะเหรี่ยงอาศัยอยู่บริเวณภาคตะวันออกของธิเบต แล้วย้ายมาตั้งถิ่นฐานในประเทศจีน จนกระทั่งถอยร่นลงมาอยู่ตามแม่น้ำโขง แม่น้ำสาละวินในพม่า และอพยพหนีภัยเข้ามาอยู่ในประเทศไทยเมื่อคราวสงครามระหว่างพระเจ้าอลองพญากับมอญ จากนั้นจึงมีการอพยพติดตามกันมาอย่างต่อเนื่อง (หน้า 19)

Settlement Pattern

กะเหรี่ยงตั้งถิ่นฐานอยู่บนที่ลุ่มก้นกะทะหรือที่ราบระหว่างหุบเขาสามารถใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำลำธารได้สะดวก จะปลูกบ้านเรือนชิดกัน โครงสร้างของบ้านทำด้วยไม้ไผ่และหญ้าแฝก ยกสูงจากพื้นดิน ระหว่างบ้านแต่ละหลังจะมีสวนขนาดเล็กสำหรับปลูกพืช ผัก ผลไม้ และมียุ้งข้าวแยกจากตัวบ้าน บางบ้านมีคอกปศุสัตว์ แต่บริเวณบ้านจะไม่ล้อมรั้ว หมู่บ้านหนึ่งๆ จะมีเซี่ยเก็งคู (หัวหน้าผู้อาวุโส) เป็นผู้นำทางศาสนา ดังนั้นถ้าเซี่ยเก็งคูของหมู่บ้านใดเป็นผู้ที่นับหน้าถือตามาก หมู่บ้านนั้นก็จะมีขนาดใหญ่ ปัจจัยที่กำหนดขนาดของหมู่บ้านยังขึ้นอยู่กับความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรและปัจจัยเรื่องโจรผู้ร้ายในบริเวณนั้น (หน้า 22-23)

Demography

ประชากรของตำบลแม่วินประกอบด้วยกะเหรี่ยง คนไทยพื้นเมือง และม้ง (หน้า 5-7) พบว่าอัตราการเจริญพันธุ์ของหมู่บ้านม้งมากที่สุด รองลงมาคือหมู่บ้านกะเหรี่ยงและคนไทยพื้นราบ ประชากรในพื้นที่ทำการศึกษาเป็นวัยเด็กร้อยละ 31 วัยแรงงานร้อยละ 63 วัยสูงอายุร้อยละ 6 มีอัตราการย้ายถิ่นของประชากรร้อยละ 90 เนื่องมาจากเหตุผลทางครอบครัว ร้อยละ 3.4 ย้ายเนื่องจากอาชีพการงานและการศึกษา (หน้า 39-47) นอกจากนี้ยังให้ข้อมูลประชากรที่สัมภาษณ์ โดยระบุชื่อ นามสกุล และบ้านเลขที่ (หน้า 29-31)

Economy

ระบบเศรษฐกิจของประชากรเป็นไปเพื่อการบริโภคในครัวเรือน เมื่อมีผลผลิตส่วนเกินจึงจะนำไปแลกเปลี่ยนกับสินค้าอื่นๆ โดยร้อยละ 88 ทำการเกษตร ได้แก่ การปลูกข้าว และพืชไร่ เป็นการทำการเกษตรและโครงการหลวงในท้องถิ่นร้อยละ 89.5 มีเป็นส่วนน้อยที่ทำงานนอกหมู่บ้าน นอกจากนี้ยังเลี้ยงสัตว์ไว้ใช้งานและทำพิธีกรรม ร้อยละ 18.2 ประกอบอาชีพรับจ้าง และร้อยละ 3 ค้าขาย รายได้เฉลี่ยต่อครัวเรือน 40,976 บาท/ปี (หน้า 23-24, 48-49) สังคมกะเหรี่ยงมีกรรมสิทธิ์ที่ดินภายในหมู่บ้านของตน ถ้าครอบครัวไหนต้องการใช้ที่ดินของครัวเรือนอื่นจะต้องได้รับอนุญาตจากหัวหน้าครัวเรือนนั้นๆ ก่อน และคนภายในหมู่บ้านสามารถหมุนเวียนสับเปลี่ยนกันเป็นเจ้าของในกรรมสิทธิ์ที่ดินผืนนั้น ๆ ได้ (หน้า 23-24)

Social Organization

สังคมกะเหรี่ยงเป็นครอบครัวเดี่ยวและใช้แรงงานของคนในครอบครัว มีระบบจารีตประเพณีในการควบคุมทางสังคม และถือว่าบ้านเป็นอาณาจักรของภรรยาและบุตร เมื่อภรรยาเสียชีวิตลงสามีจึงไม่ค่อยแต่งงานใหม่ การเลือกคู่ครองของหนุ่มสาวจะเกิดขึ้นในงานศพ โดยทั้งสองฝ่ายจะมาร่วมร้องเพลงสวดศพตลอดคืน จึงเป็นโอกาสดีในการทำความรู้จักกัน ฝ่ายหญิงจะเป็นผู้บอกกับฝ่ายชายก่อน ถ้ามีการหย่าร้างกัน ฝ่ายที่ทอดทิ้งอีกฝ่ายหนึ่งก่อนจะต้องจ่ายค่าทดแทนให้กับอีกฝ่าย และบุตรจะอยู่ในความดูแลของภรรยา เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียชีวิตคู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่และลูก ๆ จะได้รับมรดกในอัตราส่วนที่เท่ากัน (หน้า 24-26) ประชากรเฉลี่ยของครัวเรือนเท่ากับ 5.37 คน (หน้า 48)

Political Organization

อำเภอแม่วางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลแม่วิน ตำบลดอนเปา ตำบลบ้านกาด ตำบลทุ่งรวงทอง และตำบลทุ่งปี้ ในตำบลแม่วินมีทั้งหมด 18 หมู่บ้าน (หน้า 4-5) แต่ละหมู่บ้านจะมีเซี่ยเก็งคู (หัวหน้าผู้อาวุโส) และสภาหมู่บ้านเป็นผู้ตัดสินและชี้ขาดกรณีพิพาทต่างๆ (หน้า 26)

Belief System

กะเหรี่ยงนับถือพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนาควบคู่กับการนับถือผีเรือนหรือผีบรรพบุรุษ และผีบ้านหรือเทพารักษ์ผู้รักษาหมู่บ้าน โดยจะมีพิธีเลี้ยงผีเรือนอย่างน้อยปีละ 2 ครั้ง ส่วนผีบ้านนั้นจะต้องจัดพิธีปีละ 2 ครั้ง ทั้งนี้เพื่อให้วิญญาณดังกล่าวปกป้องคุ้มครองจากภยันอันตรายและโรคภัยต่างๆ รวมถึงให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ทางการเกษตร นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าบ้านเป็นสถานที่ทางวิญญาณของภรรยา ในโอกาสขึ้นบ้านใหม่จึงต้องทำพิธีเตอะมึงเซี่ยเพื่อบอกกล่าวให้ผีฝ่ายภรรยาทราบ (หน้า 24-25) รวมถึงเชื่อว่าทุกคนมีขวัญ 33 ขวัญ อยู่ตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย การเจ็บไข้ได้ป่วยเกิดจากขวัญหลุดลอยออกไป จึงต้องทำพิธีเชิญขวัญกลับมา และเมื่อคนถึงแก่กรรมขวัญที่หูทั้งสองข้างจะละทิ้งไปยังโลกของคนตาย มนุษย์จึงกลายเป็นวิญญาณ และอาจกลับมาเกิดใหม่ในโลกมนุษย์ได้ (หน้า 27-29)

Education and Socialization

ประชากรส่วนใหญ่มีระดับการศึกษาค่อนข้างต่ำ คือ ร้อยละ 46.2 มีการศึกษาระดับชั้นประถม 4 หรือต่ำกว่า ร้อยละ18.6 จบระดับชั้นประถม 6 ร้อยละ15.9 จบระดับชั้นมัธยม 3 ร้อยละ 8.3 จบระดับชั้นมัธยม 6 และร้อยละ1.5 จบระดับปริญญาตรี โดยร้อยละ 79.3ยังคงศึกษาจากสถานศึกษาภายในหมู่บ้าน (หน้า 50)

Health and Medicine

สุขภาพของประชากรในพื้นที่ทำการศึกษาส่วนใหญ่มีภาวะการเจ็บป่วยด้วยโรคระบบทางเดินหายใจ และมีการตายด้วยโรคหัวใจวาย โรคชรา ฆ่าตัวตาย และติดเชื้อเอดส์เพียง 1 ราย (หน้า 46)

Art and Crafts (including Clothing Costume)

หญิงที่แต่งงานแล้วจะแต่งกายด้วยผ้าซิ่นและสวมเสื้อครึ่งท่อน ส่วนหญิงที่ยังไม่แต่งงานจะสวมชุดขาวทรงกระบอก (หน้า 25)

Folklore

ไม่มีข้อมูล

Ethnicity (Ethnic Identity, Boundaries and Ethnic Relation)

กะเหรี่ยงมีชื่อเรียกต่าง ๆ กัน เช่น ในภาคกลางเรียกกะเหรี่ยง พม่าเรียกกะยิ่น (Kayin) คนพื้นเมืองในภาคเหนือและไทยใหญ่เรียก ยาง ชาวยุโรปเรียก Karen และจัดอยู่ในตระกูลธิเบต-พม่า แบ่งเป็นกลุ่มสำคัญ ได้แก่ กะเหรี่ยงสะกอ (S Kaw Karen) อยู่ทางตะวันตกของจังหวัดเชียงใหม่ กะเหรี่ยงโปร์ (Pwo Karen) กะเหรี่ยงบเว (B'ghwe Karen) และกะเหรี่ยงตองตูหรือปะโอ (Pa-o) (หน้า 20)

Social Cultural and Identity Change

การแพร่ระบาดของโรคเอดส์ในกลุ่มชาวเขามีสาเหตุสำคัญมาจากการค้าประเวณี เนื่องจากปัจจัยหลายประการ ได้แก่ แรงกดดันทางเศรษฐกิจและสังคม ทั้งในเรื่องของการขาดแคลนที่ดินทำกิน ราคาพืชผลทางการเกษตรตกต่ำ ปัญหายาเสพติด ปัญหาความยากจน และกลไกควบคุมทางสังคมในท้องถิ่นหย่อนสมรรถภาพ นอกจากนี้วัฒนธรรมทางเพศของชาวเขาบางเผ่ายังเอื้ออำนวยกับการค้าประเวณี เนื่องจากได้รับการเรียนรู้ทางเพศมาตั้งแต่วัยเด็ก รวมถึงการรับรู้ข้อมูลข่าวสารจากนายหน้าหรือผู้ที่เคยค้าประเวณี และค่านิยมในการมีรายได้สูงๆ (หน้า 36-37)

Critic Issues

ไม่มีข้อมูล

Other Issues

ไม่มี

Map/Illustration

แผนที่พื้นที่ศึกษาตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ (หน้า 6) ตารางแสดงโครงสร้างอายุและเพศของผู้ให้สัมภาษณ์ (หน้า 9) แผนภาพภาวะที่ไม่มีความสมดุลย์ระหว่างสิ่งที่ทำให้เกิดโรค บุคคลและสิ่งแวดล้อม (หน้า 15) ตารางความชุกของผู้ป่วยเอดส์ในจังหวัดเชียงใหม่ (หน้า 33) แผนภูมิจำนวนประชากรของอำเภอแม่วางระหว่างปีพ.ศ.2538-2543 (หน้า 40) แผนภูมิโครงสร้างอายุประชากรกลุ่มต่างๆ ในตำบลเเม่วิน (หน้า 42) แผนภูมิเปรียบเทียบประชากรวัยต่าง ๆ ของชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยงในพื้นที่ศึกษา (หน้า 44) ตารางแสดงรายได้เฉลี่ยของครัวเรือนต่อปีในพื้นที่ศึกษา (หน้า 49) ตารางจำนวนประชากรตัวอย่างคิดเป็นร้อยละต่อความรู้ความเข้าใจเรื่องเอดส์ (หน้า 53)

Text Analyst ดวงใจ พิชิตณรงค์ชัย Date of Report 05 ก.ย. 2555
TAG ปกาเกอะญอ จกอ คานยอ (กะเหรี่ยง), เอดส์, แม่วาง, เชียงใหม่, Translator -
 
 

 

ฐานข้อมูลอื่นๆของศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
  ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย
จารึกในประเทศไทย
จดหมายเหตุทางมานุษยวิทยา
แหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย
หนังสือเก่าชาวสยาม
ภาพยนตร์ชาติพันธุ์
ข่าวมานุษยวิทยา
ICH Learning Resources
ฐานข้อมูลเอกสารโบราณภูมิภาคตะวันตกในประเทศไทย
ฐานข้อมูลประเพณีท้องถิ่นในประเทศไทย
ฐานข้อมูลสังคม - วัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เมนูหลักภายในเว็บไซต์
  หน้าหลัก
งานวิจัยชาติพันธุ์ในประเทศไทย
บทความชาติพันธุ์
ข่าวชาติพันธุ์
เครือข่ายชาติพันธุ์
เกี่ยวกับเรา
เมนูหลักภายในเว็บไซต์
  ข้อมูลโครงการ
ทีมงาน
ติดต่อเรา
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
ช่วยเหลือ
  กฏกติกาและมารยาท
แบบสอบถาม
คำถามที่พบบ่อย


ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170 
Tel. +66 2 8809429 | Fax. +66 2 8809332 | E-mail. webmaster@sac.or.th 
สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2549    |   เงื่อนไขและข้อตกลง