ค้นหาข้อมูล
ค้นหาแบบละเอียด
  •   ความเป็นมาและหลักเหตุผล

    เพื่อรวบรวมงานวิจัยทางชาติพันธุ์ที่มีคุณภาพมาสกัดสาระสำคัญในเชิงมานุษยวิทยาและเผยแผ่สาระงานวิจัยแก่นักวิชาการ นักศึกษานักเรียนและผู้สนใจให้เข้าถึงงานวิจัยทางชาติพันธุ์ได้สะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น

  •   กลุ่มชาติพันธุ์และขอบเขตพื้นที่ที่จะสรุปงานวิจัยลงฐานข้อมูล

    ความหมายกลุ่มชาติพันธุ์มีการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่างๆ กัน ในขั้นแรกนี้โครงการฯ เลือกเก็บเนื้อหา “กลุ่มชาติพันธุ์” ต่างๆ ที่ถูกมองว่าเป็น “ชนกลุ่มน้อย” ของประเทศไทย ฐานข้อมูลจึงไม่มีงานวิจัยที่เกี่ยวกับคนไทยภาคกลาง  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคเหนือ และภาคใต้ และยังไม่ได้รวมงานวิจัยเกี่ยวกับ “ชาวจีนโพ้นทะเล” ในประเทศไทย ซึ่งได้มีสถาบันวิชาการอื่นรวบรวมไว้แล้ว เช่น สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

    ภาพ-ข้าวห่อ อาหารของปกาเกอะญอ บ้านมอวาคี จ. เชียงใหม่
  •   ฐานข้อมูลจำแนกกลุ่มชาติพันธุ์ตามชื่อเรียกที่คนในใช้เรียกตนเอง ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้ คือ

    1. ชื่อเรียกที่ “คนอื่น” ใช้มักเป็นชื่อที่มีนัยในทางเหยียดหยาม ทำให้สมาชิกกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ รู้สึกไม่ดี อยากจะใช้ชื่อที่เรียกตนเองมากกว่า ซึ่งคณะทำงานมองว่าน่าจะเป็น “สิทธิพื้นฐาน” ของการเป็นมนุษย์

    2. ชื่อเรียกชาติพันธุ์ของตนเองมีความชัดเจนว่าหมายถึงใคร มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมอย่างไร และตั้งถิ่นฐานอยู่แห่งใดมากกว่าชื่อที่คนอื่นเรียก ซึ่งมักจะมีความหมายเลื่อนลอย ไม่แน่ชัดว่าหมายถึงใคร เช่น คำว่า “ลัวะ” ถูกใช้ในเรียกรวมในกลุ่ม ลเวือะ ลัวะ และปลัง เป็นต้น


    ภาพ-เยาวชนปกาเกอะญอ บ้านมอวาคี จ.เชียงใหม่

  •  

    จากการรวบรวมงานวิจัยในฐานข้อมูลและหลักการจำแนกชื่อเรียกชาติพันธุ์ที่คนในใช้เรียกตนเอง พบว่า ประเทศไทยมีกลุ่มชาติพันธุ์มากกว่า 62 กลุ่ม


    ภาพ-สุภาษิตปกาเกอะญอ
  •   การจำแนกกลุ่มชนมีลักษณะพิเศษกว่าการจำแนกสรรพสิ่งอื่นๆ

    เพราะกลุ่มชนต่างๆ มีความรู้สึกนึกคิดและภาษาที่จะแสดงออกมาได้ว่า “คิดหรือรู้สึกว่าตัวเองเป็นใคร” ซึ่งการจำแนกตนเองนี้ อาจแตกต่างไปจากที่คนนอกจำแนกให้ ในการศึกษาเรื่องนี้นักมานุษยวิทยาจึงต้องเพิ่มมุมมองเรื่องจิตสำนึกและชื่อเรียกตัวเองของคนในกลุ่มชาติพันธุ์ 


    ภาพ-สลากย้อม งานบุญของยอง จ.ลำพูน
  •   มโนทัศน์ความหมายกลุ่มชาติพันธุ์มีการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่างๆ กัน

    ในช่วงทศวรรษของ 2490-2510 ในสาขาวิชามานุษยวิทยา “กลุ่มชาติพันธุ์” คือ กลุ่มชนที่มีวัฒนธรรมเฉพาะแตกต่างจากกลุ่มชนอื่นๆ ซึ่งมักจะเป็นการกำหนดในเชิงวัตถุวิสัย โดยนักมานุษยวิทยาซึ่งสนใจในเรื่องมนุษย์และวัฒนธรรม

    แต่ความหมายของ “กลุ่มชาติพันธุ์” ในช่วงหลังทศวรรษ 
    2510 ได้เน้นไปที่จิตสำนึกในการจำแนกชาติพันธุ์บนพื้นฐานของความแตกต่างทางวัฒนธรรมโดยตัวสมาชิกชาติพันธุ์แต่ละกลุ่มเป็นสำคัญ... (อ่านเพิ่มใน เกี่ยวกับโครงการ/คู่มือการใช้)



    ภาพ-หาดราไวย์ จ.ภูเก็ต บ้านของอูรักลาโว้ย
  •   สนุก

    วิชาคอมพิวเตอร์ของนักเรียน
    ปกาเกอะญอ  อ. แม่ลาน้อย
    จ. แม่ฮ่องสอน


    ภาพโดย อาทิตย์    ทองดุศรี

  •   ข้าวไร่

    ผลิตผลจากไร่หมุนเวียน
    ของชาวโผล่ว (กะเหรี่ยงโปว์)   
    ต. ไล่โว่    อ.สังขละบุรี  
    จ. กาญจนบุรี

  •   ด้าย

    แม่บ้านปกาเกอะญอ
    เตรียมด้ายทอผ้า
    หินลาดใน  จ. เชียงราย

    ภาพโดย เพ็ญรุ่ง สุริยกานต์
  •   ถั่วเน่า

    อาหารและเครื่องปรุงหลัก
    ของคนไต(ไทใหญ่)
    จ.แม่ฮ่องสอน

     ภาพโดย เพ็ญรุ่ง สุริยกานต์
  •   ผู้หญิง

    โผล่ว(กะเหรี่ยงโปว์)
    บ้านไล่โว่ 
    อ.สังขละบุรี
    จ. กาญจนบุรี

    ภาพโดย ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ
  •   บุญ

    ประเพณีบุญข้าวใหม่
    ชาวโผล่ว    ต. ไล่โว่
    อ.สังขละบุรี  จ.กาญจนบุรี

    ภาพโดยศรยุทธ  เอี่ยมเอื้อยุทธ

  •   ปอยส่างลอง แม่ฮ่องสอน

    บรรพชาสามเณร
    งานบุญยิ่งใหญ่ของคนไต
    จ.แม่ฮ่องสอน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ปอยส่างลอง

    บรรพชาสามเณร
    งานบุญยิ่งใหญ่ของคนไต
    จ.แม่ฮ่องสอน

    ภาพโดย เบญจพล  วรรณถนอม
  •   อลอง

    จากพุทธประวัติ เจ้าชายสิทธัตถะ
    ทรงละทิ้งทรัพย์ศฤงคารเข้าสู่
    ร่มกาสาวพัสตร์เพื่อแสวงหา
    มรรคผลนิพพาน


    ภาพโดย  ดอกรัก  พยัคศรี

  •   สามเณร

    จากส่างลองสู่สามเณร
    บวชเรียนพระธรรมภาคฤดูร้อน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   พระพาราละแข่ง วัดหัวเวียง จ. แม่ฮ่องสอน

    หล่อจำลองจาก “พระมหามุนี” 
    ณ เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
    ชาวแม่ฮ่องสอนถือว่าเป็นพระพุทธรูป
    คู่บ้านคู่เมืององค์หนึ่ง

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม

  •   เมตตา

    จิตรกรรมพุทธประวัติศิลปะไต
    วัดจองคำ-จองกลาง
    จ. แม่ฮ่องสอน
  •   วัดจองคำ-จองกลาง จ. แม่ฮ่องสอน


    เสมือนสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม
    เมืองไตแม่ฮ่องสอน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ใส

    ม้งวัยเยาว์ ณ บ้านกิ่วกาญจน์
    ต. ริมโขง อ. เชียงของ
    จ. เชียงราย
  •   ยิ้ม

    แม้ชาวเลจะประสบปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัย
    พื้นที่ทำประมง  แต่ด้วยความหวัง....
    ทำให้วันนี้ยังยิ้มได้

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ผสมผสาน

    อาภรณ์ผสานผสมระหว่างผ้าทอปกาเกอญอกับเสื้อยืดจากสังคมเมือง
    บ้านแม่ลาน้อย จ. แม่ฮ่องสอน
    ภาพโดย อาทิตย์ ทองดุศรี
  •   เกาะหลีเป๊ะ จ. สตูล

    แผนที่ในเกาะหลีเป๊ะ 
    ถิ่นเดิมของชาวเลที่ ณ วันนี้
    ถูกโอบล้อมด้วยรีสอร์ทการท่องเที่ยว
  •   ตะวันรุ่งที่ไล่โว่ จ. กาญจนบุรี

    ไล่โว่ หรือที่แปลเป็นภาษาไทยว่า ผาหินแดง เป็นชุมชนคนโผล่งที่แวดล้อมด้วยขุนเขาและผืนป่า 
    อาณาเขตของตำบลไล่โว่เป็นส่วนหนึ่งของป่าทุ่งใหญ่นเรศวรแถบอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 

    ภาพโดย ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ
  •   การแข่งขันยิงหน้าไม้ของอาข่า

    การแข่งขันยิงหน้าไม้ในเทศกาลโล้ชิงช้าของอาข่า ในวันที่ 13 กันยายน 2554 ที่บ้านสามแยกอีก้อ อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย
 
  Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre
Ethnic Groups Research Database
Sorted by date | title

   Record

 
Subject ลีซู, ข่าวสาร, ความรู้, ทัศนคติ, การมีส่วนร่วม, การฟื้นฟูป่า, เชียงใหม่
Author จารุภัทร ถาวโรฤทธิ์
Title การเปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ ระหว่างชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดัง ชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยรูดอยสามหมื่นกับชาวไทยพื้นราบบ้านแม่เลา อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่
Document Type วิทยานิพนธ์ Original Language of Text ภาษาไทย
Ethnic Identity ลีซู, Language and Linguistic Affiliations จีน-ทิเบต(Sino-Tibetan)
Location of
Documents
ห้องสมุดศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร Total Pages 165 Year 2544
Source หลักสูตรปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์พัฒนาการ ภาควิชาการประชาสัมพันธ์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Abstract

งานวิจัยชิ้นนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ และเปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ ระหว่างชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดัง ชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำรูดอยสามหมื่น กับคนไทยพื้นราบบ้านแม่เลา อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่โดยประชากรที่ใช้ศึกษาในงานวิจัยครั้งนี้เป็นชุมชนชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดังประมาณ 150 ครอบครัว บ้านห้วยน้ำรูดอยสามหมื่นประมาณ 85 ครอบครัว ซึ่งอาศัยอยู่ในอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง และคนไทยพื้นราบบ้านแม่เลาที่อยู่ใกล้เคียงอีกจำนวน 150 ครอบครัว โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างมาจากประชากรจำนวน 353 ตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า - การเปิดรับข่าวสารมีความสัมพันธ์กับความรู้ในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ - การเปิดรับข่าวสารมีความสัมพันธ์กับทัศนคติในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ - การเปิดรับข่าวสารมีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ - ความรู้มีความสัมพันธ์กับทัศนคติในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ - ความรู้มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ - ทัศนคติไม่มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำ - การเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติและการมีส่วนร่วมมีความสัมพันธ์กับลักษณะประชากร - การเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติและการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำระหว่างชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดัง ชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำรูดอยสามหมื่นกับคนไทยพื้นราบบ้านแม่เลา อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ มีความแตกต่างกัน โดยลีซอเปิดรับข่าวสารจากสื่อมวลชนต่ำเนื่องจากฐานะที่ยากจน ความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำและเจ้าหน้าที่ไม่ราบรื่น เกิดปัญหาในการเข้าไปเผยแพร่ความรู้ การคมนาคมไม่สะดวก ทำให้การมีส่วนร่วมกับเจ้าหน้าที่อยู่ในระดับต่ำ ส่วนการรับข่าวสารของไทยพื้นราบบ้านแม่เลาก็อยู่ในระดับต่ำ เนื่องจากในหมู่บ้านรับสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ในปริมาณที่น้อย แม้ในหมู่บ้านจะมีการออกสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับป่าไม้และสิ่งแวดล้อม แต่ก็ไม่เป็นที่รู้จัก และไม่เป็นที่สนใจของชาวบ้านเพราะต้องประกอบอาชีพ แต่ชุมชนก็มีทัศนคติที่ดีกับและความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ทำให้การมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ เป็นไปด้วยดี (ดูบทคัดย่อ)

Focus

ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำของชุมชนชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดัง ชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำรูดอยสามหมื่น กับชาวไทยพื้นราบบ้านแม่เลา อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ (หน้า ง, 6-7, 141)

Theoretical Issues

ไม่มี

Ethnic Group in the Focus

ประชากรที่ใช้ศึกษาในงานวิจัยครั้งนี้เป็นชุมชนชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดังประมาณ 150 ครอบครัว บ้านห้วยน้ำรูดอยสามหมื่นประมาณ 85 ครอบครัว ซึ่งอาศัยอยู่ในอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง และคนไทยพื้นราบบ้านแม่เลาที่อยู่ใกล้เคียงอีกจำนวน 150 ครอบครัว โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างมาจากประชากรจำนวน 353 ตัวอย่าง (หน้า 7, 45)

Language and Linguistic Affiliations

ไม่มีข้อมูล

Study Period (Data Collection)

ไม่ระบุ

History of the Group and Community

ลีซอเรียกตัวเองว่า "ลีซู" มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่ต้นน้ำสาละวินและแม่น้ำโขงตอนเหนือของประเทศธิเบตและตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน อพยพมาตั้งถิ่นฐานในไทยจากทางตอนใต้ของเมืองเชียงตุง ประเทศพม่า ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานใน อ.เชียงดาว แม่แตง พร้าว ฝาง จ.เชียงใหม่ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน อ.แม่จัน อ.เมือง จ.เชียงราย อ.แจ้ห่ม อ.วังเหนือ จ.ลำปาง และยังมีที่จ.ตาก และเพชรบูรณ์อีกด้วย ลีซอแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ ลีซอลายและลีซอดำ ความแตกต่างสะท้อนให้เห็นที่การแต่งกายและภาษาพูด (หน้า 44)

Settlement Pattern

ลีซอตั้งถิ่นฐานอยู่บนภูเขาสูง ไม่ไกลจากแหล่งน้ำธรรมชาติ มีระบบไหลเวียนของน้ำตลอดปี (หน้า 44, 45)

Demography

จำนวนประชากรกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้มีทั้งสิ้น 1,681 คน แยกเป็นชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำดัง 150 ครอบครัว จำนวนประชากร 683 คน ชาวเขาเผ่าลีซอบ้านห้วยน้ำรูดอยสามหมื่นจำนวน 85 ครอบครัว จำนวน 426 คน และคนไทยพื้นราบบ้านแม่เลา ต.กี้ดช้าง อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่อีกจำนวน 150 ครอบครัว จำนวนประชากร 572 คน (หน้า 50) เพศของกลุ่มตัวอย่างเป็นชายมากกว่าหญิงคิดเป็นร้อยละ 55.5 และ 44.5 กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีอายุไม่เกิน 20 ปี รองลงมาคือ 21-30 ปี, 31-40 ปี, 41-50 ปี, 51-60 ปี และตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปตามลำดับ (หน้า 59)

Economy

ลีซอนิยมประกอบอาชีพการเกษตรแบบ "ไร่เลื่อนลอย" (อาจหมายถึงไร่หมุนเวียน - ผู้ตรวจ) เป็นหลัก เช่น ข้าว ข้าวโพด พืชผักและเลี้ยงสัตว์ นอกจากนี้ยังทำอุตสาหกรรมในครอบครัวเรือน เช่น ทอผ้า เย็บปัก การทำเครื่องเงิน ประกอบอาชีพรับจ้างเป็นครั้งคราว (หน้า 44, 45) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ (มากกว่าครึ่ง) ประกอบอาชีพทำสวน ทำไร่ ร้อยละ 61.2 รับจ้างร้อยละ 16.7 ทำนาร้อยละ 12.3 ค้าขายร้อยละ 7.6 อาชีพอื่นๆ ร้อยละ 1.4 และรับราชการร้อยละ 0.8 ตามลำดับ มีอาชีพรอง เช่น เลี้ยงสัตว์ เป็นต้น มากกว่าครึ่งของกลุ่มตัวอย่างมีรายได้ต่ำกว่า 30,000 บาทต่อปี รายได้สูงสุดคือ 500,000 บาทต่อปี ค่าเฉลี่ยรายได้อยู่ที่ 36,736.50 บาทต่อปี มากกว่า 3 ใน 4 มีที่ดินทำกินเป็นของตัวเอง มากกว่า 3 ใน 4 ใช้น้ำจากแหล่งผิวดินตามธรรมชาติ รองลงมาคือ บ่อน้ำใช้ร่วมกันในชุมชน บ่อน้ำใช้เฉพาะในครัวเรือน และน้ำบาดาลตามลำดับ (หน้า 63-66)

Social Organization

ระบบครอบครัวของลีซอเป็นครอบครัวเดี่ยว ประกอบด้วยพ่อ แม่ ลูก มีบางครอบครัวที่เป็นครอบครัวขยาย ลีซอนิยมตั้งบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆญาติพี่น้อง มีการรวมกลุ่มเป็นสายตระกูลซึ่งมีมากกว่า 20 แซ่ เคารพนับถือตามลำดับชั้นและผู้ที่อยู่ในแซ่เดียวกันจะแต่งงานกันไม่ได้ (หน้า 44, 60-62)

Political Organization

ไม่มีข้อมูล

Belief System

ไม่มีข้อมูล

Education and Socialization

ลีซอบ้านห้วยน้ำดังมีการจัดการเรียนการสอนสำหรับเด็กโดยใช้โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม (หน้า 45) จากกลุ่มตัวอย่างแสดงให้เห็นถึงระดับการศึกษาส่วนใหญ่มีการศึกษาระดับประถมศึกษาร้อยละ 33.4 มัธยมศึกษาร้อยละ 24.9 อ่านออกเขียนไม่ได้ร้อยละ 23 พออ่านออกเขียนได้ร้อยละ 13 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพร้อยละ 4.2 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีร้อยละ 1.4 (หน้า 60)

Health and Medicine

ไม่มีข้อมูล

Art and Crafts (including Clothing Costume)

ไม่มีข้อมูล

Folklore

ไม่มีข้อมูล

Ethnicity (Ethnic Identity, Boundaries and Ethnic Relation)

ไม่มีข้อมูล

Social Cultural and Identity Change

ไม่มีข้อมูล

Critic Issues

ไม่มีข้อมูล

Other Issues

การฟื้นฟูป่าและการมีส่วนร่วมกับการรับข่าวสาร จากการศึกษาเรื่องการเปิดรับข่าวสาร ข้อมูล เรื่องการรักษาสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำจากสื่อบุคคล พบว่า ส่วนใหญ่รับข่าวสารจากผู้นำชุมชน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ พัฒนากร ญาติพี่น้อง บุตรหลาน ครู เพื่อนบ้าน และข้าราชการฝ่ายปกครอง โดยการเปิดรับข่าวสารในด้านนี้อยู่ในระดับต่ำ ส่วนสื่อเฉพาะกิจที่เปิดรับข่าวสารด้านนี้ มากที่สุดคือ โทรทัศน์ รองลงมาคือวิทยุ หนังสือพิมพ์ การประชุมหมู่บ้าน ป้ายประกาศหมู่บ้าน และป้ายประกาศโฆษณาประชาสัมพันธ์ ตามลำดับ การเปิดรับข่าวสารด้านนี้จากสื่อเฉพาะกิจอยู่ในระดับที่ต่ำถึงต่ำมาก (หน้า 68-70) ทัศนคติเกี่ยวกับการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และต้นน้ำ - กลุ่มตัวอย่างเห็นว่าการดูแลรักษาป่าและปลูกป่าไม่ใช่หน้าที่ของเจ้าหน้าที่เท่านั้น - ควรปลูกไม้ทดแทนในส่วนที่ได้ตัดไม้ไป - จำเป็นต้องป้องกันสารเคมีที่ทำเกษตรไม่ให้ไหลสู่แหล่งน้ำ - มีความเห็นในระดับกลางๆ ว่าการรักษาป่าไม้และแหล่งน้ำเป็นเรื่องที่รู้ดี แต่จำเป็นต้องได้ความรู้เพิ่มเติม - มีความเห็นระดับกลางๆว่า การเก็บพันธุ์ไม้ป่าไปขายเป็นการทำลายป่า - การถางพื้นที่ป่าเพิ่มทำให้ป่าเสียหายมากขึ้น - การใช้ไม้ให้ได้ประโยชน์อย่างคุ้มค่าและประหยัดเป็นการช่วยรักษาป่าไม้ - ป่าไม้และแหล่งน้ำสัมพันธ์กัน - การตัดไม้เผาป่าเป็นเรื่องควรสนใจ แม้ป่าไม้และแหล่งน้ำจะไม่ใช่ของใครคนเดียว - ฐานะของราษฎรท้องถิ่นทุกคนมีหน้าที่ดูแลรักษาสภาพป่าไม้และต้นน้ำบริเวณท้องถิ่น (หน้า 73-77) การมีส่วนร่วมของชาวเขาเผ่าลีซอและชาวไทยพื้นราบเกี่ยวกับกิจกรรมการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำต่างๆ กิจกรรมที่กลุ่มตัวอย่างมีส่วนร่วมมากที่สุดเรียงตามลำดับคือ - การปลูกต้นไม้ในวันสำคัญต่างๆ เช่น วันเฉลิมพระชนมพรรษา - การปลูกไม้ทดแทนในพื้นที่ที่ได้ตัดไม้ไป - เข้าร่วมประชุมเกี่ยวกับปัญหาการตัดไม้ทำลายป่าของชุมชน - ชักชวนเพื่อนหรือญาติพี่น้องให้เข้าร่วมกิจกรรมรักษาป่า - ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่จัดกิจกรรมเกี่ยวกับป่าไม้ในชุมชน - มีส่วนร่วมในกลุ่มที่จัดตั้งขึ้นโดยชุมชนเพื่อดูแลรักษาป่าไม้ - ตักเตือนหรือติดต่อเจ้าหน้าที่เพื่อร่วมกันแก้ปัญหาเมื่อเห็นการกระทำที่ทำลายป่า กิจกรรมที่มีส่วนร่วมปานกลางคือ - กิจกรรมในโครงการที่เกี่ยวกับการรักษาสภาพป่าไม้ที่หน่วยงานของรัฐจัดขึ้น - การเป็นผู้เผยแพร่หรือกระจายข่าวสารเกี่ยวกับการปลุกป่าไปยังเพื่อนบ้าน กิจกรรมที่มีส่วนร่วมน้อยคือ - การเป็นผู้นำหรือเข้าร่วมกลุ่มวางแผนในการใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำหรือป่าไม้กับทางราชการ (หน้า 78-80) การเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้และแหล่งต้นน้ำระหว่างลีซอและไทยพื้นราบ ลีซอและไทยพื้นราบเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และการมีส่วนร่วมฟื้นฟูสภาพป่าและแหล่งต้นน้ำแตกต่างกัน โดยลีซอเปิดรับข่าวสารจากสื่อมวลชนต่ำเนื่องจากฐานะที่ยากจน ไม่มี วิทยุ โทรทัศน์ ความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำและเจ้าหน้าที่ไม่ราบรื่น เกิดปัญหาในการเข้าไปเผยแพร่ความรู้ พื้นที่ที่อยู่ไกลทำให้การคมนาคมไม่สะดวก เช่นเดียวกับการรับข่าวสารของไทยพื้นราบบ้านแม่เลาก็อยู่ในระดับต่ำ เนื่องจากในหมู่บ้านรับสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ในปริมาณที่น้อย แม้ในหมู่บ้านจะมีการออกสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับป่าไม้และสิ่งแวดล้อม แต่ก็ไม่เป็นที่รู้จัก และไม่เป็นที่สนใจของชาวบ้านเพราะต้องประกอบอาชีพ แต่ชุมชนก็มีทัศนคติที่ดีและความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ทำให้การมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ เป็นไปด้วยดี แตกต่างกับลีซอที่การมีส่วนร่วมกับเจ้าหน้าที่ในการรักษาป่าไม้อยู่ในระดับต่ำ (หน้า 135-140, 150-151, 161-162)

Google Map

Map/Illustration

งานวิจัยชิ้นนี้มีตารางประกอบเพื่อนำเสนอข้อมูลค่าต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัย

Text Analyst สิทธิพร จรดล Date of Report 30 มี.ค 2561
TAG ลีซู, ข่าวสาร, ความรู้, ทัศนคติ, การมีส่วนร่วม, การฟื้นฟูป่า, เชียงใหม่, Translator -
 
 

 

ฐานข้อมูลอื่นๆของศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
  ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในประเทศไทย
จารึกในประเทศไทย
จดหมายเหตุทางมานุษยวิทยา
แหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย
หนังสือเก่าชาวสยาม
ภาพยนตร์ชาติพันธุ์
ข่าวมานุษยวิทยา
ICH Learning Resources
ฐานข้อมูลเอกสารโบราณภูมิภาคตะวันตกในประเทศไทย
ฐานข้อมูลประเพณีท้องถิ่นในประเทศไทย
ฐานข้อมูลสังคม - วัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เมนูหลักภายในเว็บไซต์
  หน้าหลัก
งานวิจัยชาติพันธุ์ในประเทศไทย
บทความชาติพันธุ์
ข่าวชาติพันธุ์
เครือข่ายชาติพันธุ์
เกี่ยวกับเรา
เมนูหลักภายในเว็บไซต์
  ข้อมูลโครงการ
ทีมงาน
ติดต่อเรา
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
ช่วยเหลือ
  กฏกติกาและมารยาท
แบบสอบถาม
คำถามที่พบบ่อย


ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170 
Tel. +66 2 8809429 | Fax. +66 2 8809332 | E-mail. webmaster@sac.or.th 
สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2549    |   เงื่อนไขและข้อตกลง