ลืมรหัสผ่าน?

  สมัครสมาชิก   
ค้นหาข้อมูล
ค้นหาแบบละเอียด
  •   ความเป็นมาและหลักเหตุผล

    เพื่อรวบรวมงานวิจัยทางชาติพันธุ์ที่มีคุณภาพมาสกัดสาระสำคัญในเชิงมานุษยวิทยาและเผยแผ่สาระงานวิจัยแก่นักวิชาการ นักศึกษานักเรียนและผู้สนใจให้เข้าถึงงานวิจัยทางชาติพันธุ์ได้สะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น

  •   กลุ่มชาติพันธุ์และขอบเขตพื้นที่ที่จะสรุปงานวิจัยลงฐานข้อมูล

    ความหมายกลุ่มชาติพันธุ์มีการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่างๆ กัน ในขั้นแรกนี้โครงการฯ เลือกเก็บเนื้อหา “กลุ่มชาติพันธุ์” ต่างๆ ที่ถูกมองว่าเป็น “ชนกลุ่มน้อย” ของประเทศไทย ฐานข้อมูลจึงไม่มีงานวิจัยที่เกี่ยวกับคนไทยภาคกลาง  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคเหนือ และภาคใต้ และยังไม่ได้รวมงานวิจัยเกี่ยวกับ “ชาวจีนโพ้นทะเล” ในประเทศไทย ซึ่งได้มีสถาบันวิชาการอื่นรวบรวมไว้แล้ว เช่น สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

    ภาพ-ข้าวห่อ อาหารของปกาเกอะญอ บ้านมอวาคี จ. เชียงใหม่
  •   ฐานข้อมูลจำแนกกลุ่มชาติพันธุ์ตามชื่อเรียกที่คนในใช้เรียกตนเอง ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้ คือ

    1. ชื่อเรียกที่ “คนอื่น” ใช้มักเป็นชื่อที่มีนัยในทางเหยียดหยาม ทำให้สมาชิกกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ รู้สึกไม่ดี อยากจะใช้ชื่อที่เรียกตนเองมากกว่า ซึ่งคณะทำงานมองว่าน่าจะเป็น “สิทธิพื้นฐาน” ของการเป็นมนุษย์

    2. ชื่อเรียกชาติพันธุ์ของตนเองมีความชัดเจนว่าหมายถึงใคร มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมอย่างไร และตั้งถิ่นฐานอยู่แห่งใดมากกว่าชื่อที่คนอื่นเรียก ซึ่งมักจะมีความหมายเลื่อนลอย ไม่แน่ชัดว่าหมายถึงใคร เช่น คำว่า “ลัวะ” ถูกใช้ในเรียกรวมในกลุ่ม ลเวือะ ลัวะ และปลัง เป็นต้น


    ภาพ-เยาวชนปกาเกอะญอ บ้านมอวาคี จ.เชียงใหม่

  •  

    จากการรวบรวมงานวิจัยในฐานข้อมูลและหลักการจำแนกชื่อเรียกชาติพันธุ์ที่คนในใช้เรียกตนเอง พบว่า ประเทศไทยมีกลุ่มชาติพันธุ์มากกว่า 62 กลุ่ม


    ภาพ-สุภาษิตปกาเกอะญอ
  •   การจำแนกกลุ่มชนมีลักษณะพิเศษกว่าการจำแนกสรรพสิ่งอื่นๆ

    เพราะกลุ่มชนต่างๆ มีความรู้สึกนึกคิดและภาษาที่จะแสดงออกมาได้ว่า “คิดหรือรู้สึกว่าตัวเองเป็นใคร” ซึ่งการจำแนกตนเองนี้ อาจแตกต่างไปจากที่คนนอกจำแนกให้ ในการศึกษาเรื่องนี้นักมานุษยวิทยาจึงต้องเพิ่มมุมมองเรื่องจิตสำนึกและชื่อเรียกตัวเองของคนในกลุ่มชาติพันธุ์ 


    ภาพ-สลากย้อม งานบุญของยอง จ.ลำพูน
  •   มโนทัศน์ความหมายกลุ่มชาติพันธุ์มีการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่างๆ กัน

    ในช่วงทศวรรษของ 2490-2510 ในสาขาวิชามานุษยวิทยา “กลุ่มชาติพันธุ์” คือ กลุ่มชนที่มีวัฒนธรรมเฉพาะแตกต่างจากกลุ่มชนอื่นๆ ซึ่งมักจะเป็นการกำหนดในเชิงวัตถุวิสัย โดยนักมานุษยวิทยาซึ่งสนใจในเรื่องมนุษย์และวัฒนธรรม

    แต่ความหมายของ “กลุ่มชาติพันธุ์” ในช่วงหลังทศวรรษ 
    2510 ได้เน้นไปที่จิตสำนึกในการจำแนกชาติพันธุ์บนพื้นฐานของความแตกต่างทางวัฒนธรรมโดยตัวสมาชิกชาติพันธุ์แต่ละกลุ่มเป็นสำคัญ... (อ่านเพิ่มใน เกี่ยวกับโครงการ/คู่มือการใช้)



    ภาพ-หาดราไวย์ จ.ภูเก็ต บ้านของอูรักลาโว้ย
  •   สนุก

    วิชาคอมพิวเตอร์ของนักเรียน
    ปกาเกอะญอ  อ. แม่ลาน้อย
    จ. แม่ฮ่องสอน


    ภาพโดย อาทิตย์    ทองดุศรี

  •   ข้าวไร่

    ผลิตผลจากไร่หมุนเวียน
    ของชาวโผล่ว (กะเหรี่ยงโปว์)   
    ต. ไล่โว่    อ.สังขละบุรี  
    จ. กาญจนบุรี

  •   ด้าย

    แม่บ้านปกาเกอะญอ
    เตรียมด้ายทอผ้า
    หินลาดใน  จ. เชียงราย

    ภาพโดย เพ็ญรุ่ง สุริยกานต์
  •   ถั่วเน่า

    อาหารและเครื่องปรุงหลัก
    ของคนไต(ไทใหญ่)
    จ.แม่ฮ่องสอน

     ภาพโดย เพ็ญรุ่ง สุริยกานต์
  •   ผู้หญิง

    โผล่ว(กะเหรี่ยงโปว์)
    บ้านไล่โว่ 
    อ.สังขละบุรี
    จ. กาญจนบุรี

    ภาพโดย ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ
  •   บุญ

    ประเพณีบุญข้าวใหม่
    ชาวโผล่ว    ต. ไล่โว่
    อ.สังขละบุรี  จ.กาญจนบุรี

    ภาพโดยศรยุทธ  เอี่ยมเอื้อยุทธ

  •   ปอยส่างลอง แม่ฮ่องสอน

    บรรพชาสามเณร
    งานบุญยิ่งใหญ่ของคนไต
    จ.แม่ฮ่องสอน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ปอยส่างลอง

    บรรพชาสามเณร
    งานบุญยิ่งใหญ่ของคนไต
    จ.แม่ฮ่องสอน

    ภาพโดย เบญจพล  วรรณถนอม
  •   อลอง

    จากพุทธประวัติ เจ้าชายสิทธัตถะ
    ทรงละทิ้งทรัพย์ศฤงคารเข้าสู่
    ร่มกาสาวพัสตร์เพื่อแสวงหา
    มรรคผลนิพพาน


    ภาพโดย  ดอกรัก  พยัคศรี

  •   สามเณร

    จากส่างลองสู่สามเณร
    บวชเรียนพระธรรมภาคฤดูร้อน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   พระพาราละแข่ง วัดหัวเวียง จ. แม่ฮ่องสอน

    หล่อจำลองจาก “พระมหามุนี” 
    ณ เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
    ชาวแม่ฮ่องสอนถือว่าเป็นพระพุทธรูป
    คู่บ้านคู่เมืององค์หนึ่ง

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม

  •   เมตตา

    จิตรกรรมพุทธประวัติศิลปะไต
    วัดจองคำ-จองกลาง
    จ. แม่ฮ่องสอน
  •   วัดจองคำ-จองกลาง จ. แม่ฮ่องสอน


    เสมือนสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม
    เมืองไตแม่ฮ่องสอน

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ใส

    ม้งวัยเยาว์ ณ บ้านกิ่วกาญจน์
    ต. ริมโขง อ. เชียงของ
    จ. เชียงราย
  •   ยิ้ม

    แม้ชาวเลจะประสบปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัย
    พื้นที่ทำประมง  แต่ด้วยความหวัง....
    ทำให้วันนี้ยังยิ้มได้

    ภาพโดยเบญจพล วรรณถนอม
  •   ผสมผสาน

    อาภรณ์ผสานผสมระหว่างผ้าทอปกาเกอญอกับเสื้อยืดจากสังคมเมือง
    บ้านแม่ลาน้อย จ. แม่ฮ่องสอน
    ภาพโดย อาทิตย์ ทองดุศรี
  •   เกาะหลีเป๊ะ จ. สตูล

    แผนที่ในเกาะหลีเป๊ะ 
    ถิ่นเดิมของชาวเลที่ ณ วันนี้
    ถูกโอบล้อมด้วยรีสอร์ทการท่องเที่ยว
  •   ตะวันรุ่งที่ไล่โว่ จ. กาญจนบุรี

    ไล่โว่ หรือที่แปลเป็นภาษาไทยว่า ผาหินแดง เป็นชุมชนคนโผล่งที่แวดล้อมด้วยขุนเขาและผืนป่า 
    อาณาเขตของตำบลไล่โว่เป็นส่วนหนึ่งของป่าทุ่งใหญ่นเรศวรแถบอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 

    ภาพโดย ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ
  •   การแข่งขันยิงหน้าไม้ของอาข่า

    การแข่งขันยิงหน้าไม้ในเทศกาลโล้ชิงช้าของอาข่า ในวันที่ 13 กันยายน 2554 ที่บ้านสามแยกอีก้อ อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย
 
  Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre
Ethnic Groups Research Database
Sorted by date | title

   Record

 
Subject ปกาเกอะญอ จกอ คานยอ (กะเหรี่ยง),คนพื้นราบ,ความสัมพันธ์,เชียงใหม่
Author Marlowe, David H.
Title Upland-Lowland Relationship: The case of the S' kaw Karen of Central upland western Chiang Mai.
Document Type บทความ Original Language of Text ภาษาอังกฤษ
Ethnic Identity ปกาเกอะญอ จกอ คานยอ กะเหรี่ยง, Language and Linguistic Affiliations จีน-ทิเบต(Sino-Tibetan)
Location of
Documents
ห้องสมุดศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร Total Pages 15 Year 1967
Source Proceedings of the First Symposium of the Tribal Research Centre, Chiang Mai, Thailand.,p.53-68.
Abstract

ความสัมพันธ์ระหว่างกะเหรี่ยงกับกลุ่มชาติพันธุ์อื่นมีประเด็นสำคัญคือ ไม่มีกลุ่มใดสามารถอยู่แยกโดดเดี่ยวต่างมีความสัมพันธ์ที่หลากหลายระหว่างกลุ่ม และแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์ต่างเป็นส่วนหนึ่งของสังคมเป็น ที่เชื่อมโยงความสัมพันธ์ด้วย เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมและสภาพภูมิประเทศของพื้นที่ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงและเกิดปัญหาขึ้น จะส่งผลกระทบกับโครงสร้างทางสังคมของทุกกลุ่มชาติพันธุ์ (หน้า 65)

Focus

โครงสร้างความสัมพันธ์ของกะเหรี่ยงสะกอบนพื้นที่สูงกับกลุ่มคนบนพื้นที่ราบ ในจังหวัดเชียงใหม่ และการสร้างความสัมพันธ์กับกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ในเขตพื้นที่ใกล้เคียงภายใต้สถานการณ์ต่าง ๆ (หน้า 53)

Theoretical Issues

ไม่มี

Ethnic Group in the Focus

กะเหรี่ยงสะกอ หมู่บ้าน Nawn Krissu และหมู่บ้านใกล้เคียงใน ตำบล Borkeo อ. สะเมิง จ. เชียงใหม่ และ หมู่บ้าน Mea Tia Glo และหมู่บ้านย่อย Mo Tiko ต. บ้านหลวง อ. จอมทอง จ.เชียงใหม่ พวกเขาเรียกตนเองว่า "Bu kun yo" หรือ "Bu kun yo yaaw" (หน้า 53)

Language and Linguistic Affiliations

ไม่มีข้อมูล

Study Period (Data Collection)

ค.ศ. 1967

History of the Group and Community

ในบรรดากลุ่มคนที่อยู่ในพื้นที่สูงทางภาคเหนือของประเทศไทย กะเหรี่ยงเป็นกลุ่มประชากรที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ได้อาศัยอยู่ในบริเวณนี้มาเป็นระยะเวลานาน โดยอพยพมาจากทางตะวันตกของฝั่งแม่น้ำสาละวินเข้าสู่ดินแดนประเทศไทย อาศัยในบริเวณ ลุ่มน้ำแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ โดยมาตั้งถิ่นฐาน เมื่อประมาณ 200 ปีที่ผ่านมาและมีการอพยพเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ในอดีตกลุ่มกะเหรี่ยงมีความสัมพันธ์กับเจ้าฟ้าผู้ปกครองเชียงใหม่ ในการรับสิทธิครอบครองที่ดิน โดยจ่ายค่าภาษีให้กับเจ้าฟ้าในพื้นที่ โดยจ่ายเป็นของป่า เช่น เขาสัตว์ น้ำผึ้ง และผลผลิตจากไร่ มีการเขียนสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรบนหนังสัตว์แต่ได้สูญหายไปนานมาแล้ว (หน้า 54)

Settlement Pattern

ชุมชนของกะเหรี่ยงสะกอ หรือหมู่บ้านซึ่งเรียกว่า "s waw" ในภาษากะเหรี่ยง เป็นหน่วยทางสังคมซึ่งสมาชิกรู้สึกผูกพันเหมือนญาติและมองว่าเป็นคนที่มีพื้นฐานเดียวกันอาจจะมีลักษณะเข้าประเภทใดประเภทหนึ่งดังนี้ คือ 1. หมู่บ้านในบริเวณหุบเขา เป็นหมู่บ้านดั้งเดิมมีการอาศัยอยู่ต่อเนื่อง กลุ่มนี้จะทำนาที่ลุ่มเป็นหลักและทำไร่หมุนเวียนเสริมหากผลผลิตจากนาที่ลุ่มไม่เพียงพอ หมู่บ้านประเภทนี้ค่อนข้างเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ มีตั้งแต่ 16-72 หลังคาเรือน 2. หมู่บ้านในหุบเขาในระดับสูง ส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มที่เพิ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานในปัจจุบัน และเมื่อมีประชากรเพิ่มมากขึ้นจะแยกหมู่บ้านไปหาพื้นที่ใหม่ กลุ่มที่มีที่ดินที่ลุ่มน้อยจะทำไร่หมุนเวียนเป็นหลักและทำนาที่ลุ่มเสริมผลผลิต และสำหรับกลุ่มที่มีที่ดินที่ลุ่มมากจะทำนาที่ลุ่มเป็นหลักทำไร่หมุนเวียนเสริม ขนาดหมู่บ้านเฉลี่ยประมาณ 11 หลังคาเรือน 3. หมู่บ้านตั้งในพื้นที่สูง กลุ่มนี้ไม่มีที่ดินสำหรับทำนาที่ลุ่ม หรือมีเพียงเล็กน้อย ส่วนใหญ่จะทำไร่หมุนเวียนเป็นหลัก (หน้า 55)

Demography

จำนวนประชากรกะเหรี่ยงบนพื้นที่สูงมีประมาณ 125,000 คน (National Statistical office, Opium Survey, Mimeo Bangkok, 1968) (หน้า 53)

Economy

ข้าวเป็นผลผลิตสำคัญใช้บริโภคในครัวเรือน ส่วนสินค้าอื่น ๆ จะซื้อจากภายนอก เช่น ปลาเค็ม เกลือ ยาสูบ เครื่องประดับ ฯลฯ และนำข้าวที่เหลือจากการใช้บริโภค ของป่า และฝิ่น ออกมาขาย หมู่บ้านที่อยู่ใกล้ที่ราบลุ่มจะมีกิจกรรมการค้าขายมากกว่าหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกล สำหรับหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลจะมีพ่อค้า ชาวจีนฮ่อ ไทใหญ่หรือ ชาวเหนือ นำกองคาราวานเดินทางไปซื้อขายสินค้าในหมู่บ้าน โดยส่วนใหญ่พ่อค้าจะมาจากในเมือง สะเมิง จอมทอง แม่สะเรียง ขุนยวม และเชียงใหม่ การซื้อขายข้าวในพื้นที่มีตลาดใหญ่ เช่น ที่ อ. จอมทอง อ. สะเมิง อ. ปาย และ อ. แม่สะเรียง กะเหรี่ยงบนพื้นที่สูงในจังหวัดเชียงใหม่ของทำธุรกิจกับกลุ่มพ่อค้าที่เคยให้กู้ยืม บ่อยครั้งพ่อค้าเหล่านี้เป็นผู้ซื้อสินค้าทางการเกษตร ของป่า จากกะเหรี่ยง และมีความสัมพันธ์ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน (หน้า 56-57) การจ้างแรงงาน : กะเหรี่ยงหลายครอบครัวที่ผู้วิจัยทำการสำรวจในปี ค.ศ. 1967 30% ออกไปรับจ้างขายแรงงานเพื่อหาเงินซื้อข้าวหรือจ่ายค่าข้าว ใน 501 ครอบครัวที่ทำการสำรวจ 70% ทำงานกับกะเหรี่ยงด้วยกัน 38%ทำงานกับคนไทย และ 28% ทำงานกับม้ง กะเหรี่ยงออกไปรับจ้างในไร่ ทำงานป่าไม้ ให้กับกลุ่มคนพื้นที่ราบ และมีกระเหรี่ยงจ้างคนพื้นที่ราบสำหรับทำงานในไร่เช่นเดียวกัน (หน้า 57-58)

Social Organization

หน่วยสังคมพื้นฐานของกะเหรี่ยงสะกอที่เป็นหน่วยแสดงอัตลักษณ์ทางสังคมของกะเหรี่ยงคือกลุ่มสายเลือดซึ่งเชื่อมโยงญาติสองข้าง (ฝ่ายพ่อและแม่) และอาศัยอยู่ร่วมกันในหุบเขาที่มีลำน้ำไหลผ่าน กะเหรี่ยงเรียกหน่วยทางสังคมนี้ว่า "g' waw" คนที่แต่งงานกับสมาชิกของกลุ่มจะได้รับการยอมรับเป็นเครือญาติที่แท้จริงและอยู่ในสายตระกูลของคู่แต่งงาน ส่วนคนที่อพยพเข้ามาอยู่จะเป็นเหมือนญาติและเป็นผู้อยู่ร่วมบ้านเดียวกัน "g' waw" จึงเป็นหน่วยที่กะเหรี่ยงใช้ในการจัดกลุ่มสังคมและกลุ่มท้องถิ่นของตนเองที่แสดงให้เห็นว่าแตกต่างหรือเหมือนกันกับกะเหรี่ยงคนอื่น เช่น จะระบุว่าเป็น bu' kun you Bo Keo Kei หรือหมายถึงเป็นกะเหรี่ยงสะกอจากลุ่มแม่น้ำ Borkeo ที่มาจากตระกูล Baw Ja bu และ Baw Inah หรือ bu' kuk yo Meh The Ki หมายความว่าเป็นกะเหรี่ยงจากลุ่มแม่น้ำแม่ทาทางตอนใต้ของ อ.จอมทอง "g' waw" จึงเป็นสัญลักษณ์แสดงอัตลักษณ์และตัวตนของกะเหรี่ยง ซึ่งไม่ได้มีหน้าที่เป็นกลุ่มสังคมมากนัก มีเพียงส่วนน้อยที่ร่วมกันประกอบพิธีกรรมร่วมกัน 1 g' waw อาจจะมี 1-30 หมู่บ้าน (s' waw) และหมู่บ้านคือหน่วยทางสังคมหลักของกลุ่มกะเหรี่ยงซึ่งสมาชิกมีความสัมพันธ์กันเป็นเครือญาติ แต่ละหมู่บ้านจะมีผู้นำประกอบพิธีกรรม และเป็นผู้มีอำนาจในการตัดสินใจ การสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าจะสืบทอดจากพ่อไปยังลูกชายแต่ถ้าไม่มีทายาทสายบิดาอาจจะสืบทอดไปยังสายมารดาแต่หลังจากนั้นก็จะกลับมาสืบทอดทางสายบิดาตามเดิม (หน้า 54-55) เสี่ยวหรือสหาย : เสี่ยวในภาษาเหนือหรือสหายในภาษาไทย คือ เพื่อน จะใช้กับคนอื่นที่ไม่ใช่กะเหรี่ยงที่มีความสัมพันธ์สนิทสนมและเป็นเพื่อนใกล้ชิดและจะคอยช่วยเหลือกัน จากการสำรวจในปี ค.ศ. 1967 50% ของกะเหรี่ยงทุกครัวเรือนมีเสี่ยวใน อ. จอมทอง 99% มีความสัมพันธ์แบบเสี่ยวกับชาวเหนือ นอกจากนี้กะเหรี่ยงยังเป็นเสี่ยวกับคนพื้นที่ราบในหลายพื้นที่ความสัมพันธ์เหล่านี้มีการสืบทอดจนถึง 3 ชั่วอายุคน (หน้า 58-60)

Political Organization

ความสัมพันธ์ทางการปกครองระหว่างกะเหรี่ยง กับเจ้าฟ้าและรัฐไทย ผู้อาวุโสประจำหมู่บ้านเป็นคนนำส่งส่วยให้กับผู้ปกครองรัฐในเขตชายแดน เจ้าหน้าที่ของผู้ปกครองไม่ได้รับอนุญาติให้เข้าไปยังหมู่บ้านของกะเหรี่ยง จึงเป็นการยอมรับอำนาจในการปกครองอย่างเป็นอิสระของกลุ่มกะเหรี่ยง ภายหลังรัฐไทยได้เข้ามามีบทบาทในการปกครองเชียงใหม่มากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงการปกครองของจอมพล ป. พิบูลสงคราม (ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2) ภายใต้นโยบายชาตินิยม การปกครองของกกลุ่มกะเหรี่ยง ผู้นำจะต้องได้รับการยอมรับจากรัฐบาลไทย (หน้า 54)

Belief System

กะเหรี่ยงนับถือผีและอำนาจเหนือธรรมชาติ ศาสนาพุทธ และศาสนาคริสต์ โดยราว 60% ของครัวเรือนที่นับถือศาสนาพุทธเหล่านี้จะไปร่วมงานในเทศกาลประเพณีทางพุทธศาสนาที่วัดของกลุ่มคนบนพื้นที่ราบ และมีการนับถือครูบา พระในนิยายล้านนานโดยเฉพาะครูบาศรีวิชัย ครูบาขาว ปัจจุบันครูบาจะอยู่ที่วัดใน อ. ลี้ จ. ลำพูน ในปี ค.ศ. 1967 ครูบาเดินทางมายังวัดสบใต้ อ.จอมทอง มีกลุ่มกะเหรี่ยงหลายร้อยคนและกลุ่มคนบนพื้นที่ราบเข้าร่วมพิธีกรรม (หน้า 59)

Education and Socialization

ไม่มีข้อมูล

Health and Medicine

ไม่มีข้อมูล

Art and Crafts (including Clothing Costume)

รัฐออกกฏในการแต่งกายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อความเป็นไทยทำให้กะเหรี่ยงเริ่มเปลี่ยนการแต่งกายเป็นเหมือนลัวะ ผู้ชายตัดผมสั้นเกรียน แต่ผู้หญิงไม่เปลี่ยนมากนัก (หน้า 54)

Folklore

ไม่มีข้อมูล

Ethnicity (Ethnic Identity, Boundaries and Ethnic Relation)

ความสัมพันธ์ระหว่างกะเหรี่ยงและกลุ่มชาติพันธุ์อี่น ๆ : ลักษณะการปฏิสัมพันธ์ของกะเหรี่ยงที่มีกับกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่เป็นเพื่อนบ้านจะหลากหลายกันไป และมีอิทธิพลต่อทัศนะของกะเหรี่ยงที่มีกับกลุ่มชาติพันธุ์แต่ละกลุ่ม กะเหรี่ยงคิดว่าตนเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมทีปกครองโดย ชาวเหนือและคนไทยในเมือง ซึ่งพวกเขาคิดว่าไม่ได้เป็นเพื่อนบ้านของพวกเขา สำหรับกลุ่มคนที่เป็นเพื่อนบ้านสำหรับกะเหรี่ยงคือคนที่เหมือนกับพวกเขา "ทำอะไรเหมือนกัน ความคิดเห็นคล้ายคลึงกัน และพบปะกันบ่อยครั้ง" คำว่าเพื่อนบ้านของกะเหรี่ยงจึงหมายถึงกลุ่ม ชาวเหนือ ไทลื้อ ลัวะ และไทใหญ่ ซึ่งอาศัยอยู่ใกล้เคียงและมีระบบเศรษฐกิจและการศึกษาใกล้เคียงกับกะเหรี่ยง สำหรับชาวเหนือ และคนไทยที่อาศัยอยู่ในเมืองมีความแตกต่างในการดำรงวิถีชีวิตกับกะเหรี่ยง กะเหรี่ยงจึงไม่มีความรู้สึกใกล้ชิดกับคนเหล่านี้และรู้ว่าตนอยู่ในสถานะของการเป็นชนกลุ่มน้อย (หน้า 60) ความสัมพันธ์ระหว่างกะเหรี่ยงและม้ง : ม้งอพยพเข้ามาอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกับกะเหรี่ยงเมื่อประมาณ 3-5 ปีที่ผ่านมา แต่กะเหรี่ยงไม่ถือว่าม้งเป็นเพื่อน และไม่มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติ แต่งงานระหว่างกลุ่ม เนื่องจากมีปัญหาความขัดแย้งในเรื่องของที่ดิน และกะเหรี่ยงมีความคิดว่าม้งเป็นกลุ่มที่ร่ำรวยมีอำนาจในการติดต่อกับรัฐบาลไทยมากกว่ากะเหรี่ยงทำให้กะเหรี่ยงสูญเสียสิทธิในการปกครองที่ดินบางส่วนที่เคยเป็นของตน (หน้า 60-62) ความสัมพันธ์แบบเสี่ยวหรือสหาย (ดูหัวข้อ Social Organization)

Social Cultural and Identity Change

ไม่มีข้อมูล

Critic Issues

ไม่มีข้อมูล

Other Issues

ไม่มี

Google Map

Map/Illustration

ไม่มี

Text Analyst ชัชฎาวรรณ แก้วทะพยา Date of Report 03 ก.ย. 2555
TAG ปกาเกอะญอ จกอ คานยอ (กะเหรี่ยง), คนพื้นราบ, ความสัมพันธ์, เชียงใหม่, Translator -
 
 

 

ฐานข้อมูลอื่นๆของศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
  ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย
จารึกในประเทศไทย
จดหมายเหตุทางมานุษยวิทยา
แหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย
หนังสือเก่าชาวสยาม
ภาพยนตร์ชาติพันธุ์
ข่าวมานุษยวิทยา
ICH Learning Resources
ฐานข้อมูลเอกสารโบราณภูมิภาคตะวันตกในประเทศไทย
ฐานข้อมูลประเพณีท้องถิ่นในประเทศไทย
ฐานข้อมูลสังคม - วัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เมนูหลักภายในเว็บไซต์
  หน้าหลัก
งานวิจัยชาติพันธุ์ในประเทศไทย
บทความชาติพันธุ์
ข่าวชาติพันธุ์
เครือข่ายชาติพันธุ์
เกี่ยวกับเรา
เมนูหลักภายในเว็บไซต์
  ข้อมูลโครงการ
ทีมงาน
ติดต่อเรา
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
ช่วยเหลือ
  กฏกติกาและมารยาท
แบบสอบถาม
คำถามที่พบบ่อย


ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170 
Tel. +66 2 8809429 | Fax. +66 2 8809332 | E-mail. webmaster@sac.or.th 
สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2549    |   เงื่อนไขและข้อตกลง