• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

จีนฮกจิว

          ชาวจีนฮกจิวเป็นกลุ่มชาติพันธุ์จีนที่มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่เมืองฝูโจว (Fuzhou) มณฑลฝูเจี้ยน (Fujian) ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในดินแดนสยามตั้งแต่ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ชาวจีนฮกจิวเป็นกลุ่มคนแรกๆที่ได้เข้ามาจับจองพื้นที่เพื่อบุกเบิกการทำสวนยางพาราในภาคใต้ กระทั่งได้พัฒนาความรู้และทักษะในการทำสวนยางพาราและการสัมพันธ์กับตลาดอย่างกว้างไกล จนสามารถผันตนเองเป็นผู้ประกอบการค้ายางพารา และยังคงมีวิถีชีวิตที่สัมพันธ์กับการทำสวนยางพาราจนถึงปัจจุบัน

อ่านต่อ

เปอรานากัน

          เปอรานากัน (Peranakan) คือกลุ่มลูกครึ่งมลายู-จีนที่มีวัฒนธรรมผสมผสาน และสร้างวัฒนธรรมแบบใหม่ขึ้นมาโดยเป็นการนำเอาส่วนดีระหว่างจีนกับมลายูมารวมกัน โดยชื่อ "เปอรานากัน" มีความหมายว่า "เกิดที่นี่" และในปี พ.ศ. 2553 สถานีโทรทัศน์ได้นําละครของประเทศสิงคโปร์ เรื่อง    The Little Nyonya (บ้าบ๋า ย่าหยา...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงน้อย) มาออกอากาศในประเทศไทย จนเป็นที่ได้รับความนิยมอย่างสูง เนื่องจากเป็นละครโทรทัศน์ที่แสดงถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่รวมถึงวัฒนธรรมของชาวจีนเปอรานากัน หรือบ้าบ๋า-ย่าหยาในประเทศสิงคโปร์

อ่านต่อ

อาข่า

          กลุ่มชาติพันธุ์อ่าข่าในประเทศไทยเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ทีมีภาษาพูด ความเชื่อ วิถีชีวิต ที่มีอัตลักษณ์เป็นของตนเอง อาศัยอยู่กระจายอยู่ในพื้นที่ 7 จังหวัดทางภาคเหนือของไทย ได้แก่ จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ พะเยา ลำปาง แพร่ ตาก และเพชรบูรณ์ อาศัยอยู่มากที่สุดในจังหวัดเชียงราย ซึ่งในประเทศไทยชาวอ่าข่ามีอยู่ 7 กลุ่ม คือ “กลุ่มอู่โล้”, “ลอมี้”, “อู่เบียะ”, “อ๊ะจ๊อ”, “หน่าคะ”, “อู่พี” และ “อะเคอ” กลุ่มอ่าข่าทีเข้ามาประเทศไทยเป็นกลุ่มแรก เข้ามาอยู่ทีดอยตุง และบ้านดอยแสนใจ อำเภอแม่ฟ้าหลวง กลุ่มชาติพันธุ์อ่าข่ามีอัตลักษณ์ของตนเอง ทั้งด้านวิถีชีวิต การประกอบอาชีพ ความเชื่อ ประเพณี พิธีกรรม อาหาร การแต่งกาย ภาษา ที่สืบทอดต่อ ๆ กันผ่านเทศกาลและพิธีกรรมของชาติพันธุ์อ่าข่าที่เกิดขึ้นตามระบบความเชื่ออันศักดิ์สิทธ์ เกี่ยวข้องกับชีวิตและการทำมาหากิน

           เมื่อการพัฒนาเข้าสู่ชุมชนชาติพันธุ์อ่าข่า กระแสความเจริญที่มาจากการพัฒนาก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมืองการปกครองในชุมชน ประเพณีวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม  เมื่อความเจริญเข้าสู่ชุมชนชาติพันธุ์อ่าข่า ทำให้ชุมชนอ่าข่ารับเอาวัฒนธรรมสมัยใหม่มากขึ้น และนิยมหางานทำในตัวเมืองจังหวัดต่าง ๆ และต่างประเทศมากขึ้น เนื่องจากไม่มีที่ดินทำกิน เด็กและเยาวชนนิยมไปศึกษาเล่าเรียน ส่วนหนุ่มสาวไปทำงานรับจ้าง ค้าขายหรือประกอบธุรกิจต่าง ๆ การที่ประชากรในชุมชนอ่าข่าออกจากชุมชนไปจึงทำให้ไม่มีโอกาสได้รับการถ่ายทอดประเพณีวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของท้องถิ่น และไม่ได้เรียนรู้พิธีกรรมต่าง ๆ ของชาติพันธุ์ตนเองในชุมชน มีการรับวัฒนธรรมจากคนภายนอกชุมชนจึงไม่เข้าใจเกี่ยวกับพิธีกรรมและประเพณีดั้งเดิมของชาติพันธุ์ตนเอง ชาติพันธุ์อ่าข่าส่วนใหญ่ในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงด้านความเชื่อ และศาสนาของชาติพันธุ์อ่าข่า ทำให้วัฒนธรรมอ่าข่าดั้งเดิมเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ          

 

คำสำคัญ  ชาติพันธุ์อ่าข่า, วิถีชีวิต, วัฒนธรรม, อัตลักษณ์, การเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม

อ่านต่อ

ภาพถ่าย

วิดีโอ