ประภาวลี

(prabhāvali)

รัศมีหรือแสงที่ปรากฏกายของพระพุทธเจ้าหรือบุคคลอื่นๆ นอกเหนือจากพระพุทธเจ้า เช่น พระโพธิสัตว์ เทพ เทพี บุคคลชั้นสูง หรือบุคคลอันประเสริฐ อันแสดงถึงทิพยอำนาจที่เปล่งรัศมีออกมาโดยรอบร่างกาย ในการสร้างงานศิลปกรรมนิยมทำเป็นกรอบวงโค้งหรือเรือนแก้วโดยรอบ และภายในกรอบวงโค้งอาจทำรูปสัญลักษณ์หรือเทพศาสตราวุธขององค์เทพประดับไว้ด้วย [ดูรายละเอียดเพิ่มเติมใน ประภามณฑล]

ที่มา: 

(ภาพแถวบน) สำนักโบราณคดี กรมศิลปากร. ศัพทานุกรมโบราณคดี. กรุงเทพฯ: สำนักโบราณคดี กรมศิลปากร, 2550 : 321.

(ภาพแถวล่างซ้าย) บุหลง ศรีกนก, ภูธิปนิธิศร์ คงโภคานันทน์. ช่างสิบหมู่. กรุงเทพฯ : คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ในนามคณะกรรมการอำนวยการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี, 2549 : 28.