วรรณกรรม : สิ่งที่ได้มากกว่าความบันเทิง

       ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติสิ่งที่เห็นจนคุ้นตา มุมหนึ่งที่มีกลุ่มวันรุ่นต่อแถวรอซื้อหนังสือในสำนักพิมพ์ที่สนใจ ทั้งแถวสั้นบ้างยาวบ้าง แต่ที่สังเกตได้ชัดเจนคือคนรุ่นใหม่อ่านวรรณกรรมมากขึ้นเรื่อยๆ ในทางหนึ่งเป็นไปได้ว่างานมหกรรมหนังสือคืองานที่คนรักหนังสือมารวมกันจึงได้เห็นภาพผู้คนต่างรุ่นต่างวัยหอบหิ้วหนังสือกันพะรุงพะรัง จุดที่ทำให้เกิดคำถาม ทำไมวันรุ่น วัยทำงาน อ่านวรรณกรรมกันมากขึ้น? อะไรคือสิ่งที่ดึงดูความสนใจของคนให้เลือกที่จะอ่านวรรณกรรมเป็นกิจกรรมยามว่าง?
 
       จากที่ได้ร่วมกิจกรรม"เล่าสู่กันฟังเรื่องหนังสือ ตอน ความเป็นชาย - ชายในวรรณคดีไทย" ที่ตัวหนังสือได้กล่าวถึงตัวละครชายในวรรณคดีไทยจากเรื่องต่างๆ มีการนำเสนอลักษณะตัวละครที่น่าสนใจ และหลังจากที่ได้ฟังวิทยากรพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวละครชายในวรรณคดีที่ได้ยกมากล่าวถึงจากหนังสือ "ชายในวรรณคดีไทย" ซึ่งเขียนโดย มาลัย(จุฑารัตน์) นั้น ทำให้ได้รับความรู้ในทางวรรณคดี จุดประกายความคิดในการพิจารณาสิ่งที่สอดแทรกมากับวรรณคดี แง่คิด การดำเนินชีวิต สัมพันธภาพระหว่างบุคคล การเข้าใจพฤติกรรมของบุคคล ท้ายที่สุดเมื่อนำทั้งหมดมาประยุกต์ใช้ทำให้เกิดความเข้าใจระหว่างเพื่อนมนุษย์ด้วยกันมากขึ้น พฤติกรรมของตัวละครล้วนมีที่มาที่ไปไม่ว่าจะเป็นตัวเอกหรือตัวร้าย ล้วนมีเหตุผลทีรองรับการกระทำนั้นๆ ในฐานะผู้อ่านแน่นอนว่าระหว่างที่อ่าน จะเกิดอารมณ์ร่วมไปกับตัวละคร มีความขัดใจเมื่อตัวละครไม่ดำเนินไปอย่างที่คิด แต่เมื่ออ่านจบถ้าได้กลับมาคิดจะพบข้อคิดในการดำเนินชีวิตมากมาย
 
       เมื่อย้อนกลับมาคิดถึงประเด็นที่วรรณกรรมได้รับความนิยม ไม่ว่าจะเป็นวรรณกรรมไทยหรือวรรณกรรมแปล นอกจากความบันเทิงที่ได้รับแล้ว เป็นไปได้หรือไม่ที่ผู้อ่านจะได้รับการถ่ายทอดพฤติกรรมของตัวละครที่ประทับใจ แนวคิดที่แทรกอยู่ในวรรณกรรมมารวมอยู่ในการดำเนินชีวิตทั้งที่โดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม การอ่านวรรณกรรมที่เป็นแนวเดียวกันซ้ำๆ ต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ส่งผลต่อพฤติกรรมของบุคคลหรือไม่ ส่งผลต่อแนวคิดชองผู้อ่านหรือไม่
 
       อย่างไรก็ตามการอ่านวรรณกรรมเป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่เรื่องไร้สาระ ยิ่งเมื่อผ่านการย้อนกลับมาคิดวิเคราะห์แล้ว วรรณกรรมล้วนให้คุณประโยชน์แก่ผู้อ่านทั้งสิ้น