Études bouddhiques = การศึกษาเรื่องพุทธศาสนา พิมพ์ อีเมล
เขียนโดย Huber, Edouard   

Edourd Huber.(Année  1914). Etudes bouddhiques.Bulletin de l'Ecole française d'Extrême-Orient. Volume  14  Numéro  14  pp. 9-19

 

ดูเอกสารต้นฉบับจาก www.persee.fr

 

                                                                       “การศึกษาเรื่องพุทธศาสนา”
                                                                         (Études bouddhiques)
                                                              โดย เอดูอาร์ อุแบร์ (Édouard HUBER)
                                                       ศาสตราจารย์ประจำสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศ
                                                                               เล่มที่ 14 (1914)

                                                                สรุปความโดย ดร.เสาวนิต รังสิยานนท์


                                                                      I ภาพเขียนที่ตุร์ฟาน (Turfan)

               ศิลปะที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาในอินเดียและในคันธารราษฎร์ทางใต้ ได้บอกเล่าตำนานเรื่องพราหมณ์หนุ่มสุเมธะ (Sumedha) ซึ่งต่อมาคือพระศากยมุนี เป็นเวลานานแล้ว และยังมีผู้พบตำนานตอนนี้ในตำราอีกหลายเล่ม  นอกจากนี้ยังมีผู้ค้นพบศิลปะเกี่ยวกับพุทธศาสนาลักษณะเดียวกันนี้ที่เตอร์กิสถาน (Turkestan)
               ในระหว่างการเดินทางสำรวจกรุนเวเด็ล (Grünwedel) ได้พบภาพเขียนบนผนังคล้ายกับที่ตุร์ฟานในถ้ำและที่วัดในมิงออย (Ming-öi), กีซีล (Qyzyl), กิริช (Kirish), ซอร์ชุก (Sortchuq) และมุร์ตุก (Murtuq)  ในจำนวนนี้มีภาพเขียน 15 ภาพที่สวยที่สุด และภาพเขียน 14 ภาพ มีโศลกภาษาสันสกฤตบรรยายไว้ด้วย ซึ่งลุเดอร์ (Lüders) ได้ศึกษาพร้อมกับโศลกในพระวินัยของมูละสาร์ วาสติวาดิน (Mūla-Sarvāstivadins) (ดูหน้า 12)


                                                                        II จุฑามะหะ (Cūdāmaha)

               จากการศึกษาสถาปัตยกรรมในอินเดีย ทำให้เราได้ทราบว่าศาสนาพุทธไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะในคัมภีร์เท่านั้น โอลเด็นเบิร์ก (Oldenberg) ได้แสดงให้เห็นว่ามีเรื่องราวในตำนาน 2 ตอนที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าที่พารหุต (Bharhut) ไม่เหมือนกับคัมภีร์ในภาษาบาลี
               นอกจากนี้ ยังพบจารึกที่เป็นอักษรในสมัยพระเจ้าอโศก มีความว่า  “สุธรรมะ  เทวะ สะพา
ภควโต จูฑามะหะ” ซึ่งผู้เขียนได้อภิปรายและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อความนี้ไว้ในบทความ โดยแสดงความเห็นของคันนิงแฮม (Cunningham) ยิฉิ่ง (Yi-tsing) ไว้ในที่นี้ด้วย (หน้า 15-16)
               อีกประการหนึ่ง ฟูเช่ (Foucher) ยังพบภาพแกะสลักนูนต่ำที่บุโรพุทโธ ที่ชวา เป็นตอนที่
เจ้าชายสิทธัตถะทรงตัดพระเมาลี เช่นเดียวกับภาพแกะสลักนูนต่ำที่มีผู้พบที่พารหุต และที่พารหุตนี้เองยังมีภาพที่แสดงพระเป็นเจ้า 33 พระองค์ ร่วมงานฉลองในการที่เจ้าชายสิทธัตถะทรงตัดพระเมาลี แต่ตำนานตอนนี้ไม่ปรากฏในคัมภีร์ภาษาบาลี


 
                                                        III พระเจ้ากนิษกะในพระวินัยของมูละสวาสติวาดิน
                                                                        (Mūlasarvāstivādins)

               พระวินัยของมูละสวาสติวาดิน เขียนเป็นภาษาสันสกฤต และมีผู้ศึกษาค้นคว้าอย่างกว้างขวาง แต่เป็นที่น่าเสียดายที่พระวินัยฉบับนี้ได้สูญหายไป คงเหลือเพียงฉบับที่แปลเป็นภาษาจีน ซึ่งแปลในศตวรรษที่ 7 และฉบับที่แปลเป็นภาษาทิเบต แปลในศตวรรษที่ 9
               พระวินัยตอนหนึ่งที่กล่าวถึงเรื่องยารักษาโรค มีตำนานว่าพระพุทธเจ้าทรงทำนายอนาคตของเด็กชายคนหนึ่งว่า หลังจากพระพุทธองค์ปรินิพพานแล้ว เด็กคนนี้จะได้เป็นกษัตริย์ทรงพระนาม พระเจ้ากนิษกะ และจะสร้างสถูปองค์ใหญ่เรียกว่า สถูปพระเจ้ากนิษกะ แล้วกษัตริย์พระองค์นี้จะเผยแพร่พระพุทธศาสนา
               มีคำวิจารณ์ของผู้เขียนประกอบท้ายบทความ


   
 

 

ค้นหา

สถิติผู้เข้าชมเว็บไซต์

mod_vvisit_counterผู้เข้าชมวันนี้375
mod_vvisit_counterผู้เข้าชมเดือนนี้12356
mod_vvisit_counterผู้เข้าชมเดือนที่แล้ว18152
mod_vvisit_counterผู้เข้าชมทั้งหมด1647182

We have: 25 guests online
IP ของคุณ: 54.80.5.2
วันนี้: ๒๓ ก.ค. ๒๕๖๐