• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

ไทยพลัดถิ่น

          “เกาะกง” หรือที่เดิมไทยเรียกว่า “ปัจจันตคิรีเขตร์” บ้างสะกดว่า “ปัตจันตคีรีเขตร์” หรือ “ประจันต์คิรีเขตต์” เป็นจังหวัดหนึ่งตั้งอยู่บริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ที่ตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลตะวันออกติดกับจังหวัดตราด เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรไทย ภายหลังในสมัยวิกฤตการณ์ ร.ศ.112 ส่งผลให้เมืองเกาะกงเป็นส่วนหนึ่งของประเทศกัมพูชาตราบจนปัจจุบัน ที่นี่มีผู้สืบเชื้อสายไทยอาศัยอยู่ในเขตจังหวัดเกาะกงของประเทศกัมพูชาเป็นจำนวนมาก ถือเป็นชาวไทยกลุ่มหนึ่ง เมื่อเกาะกงได้กลายเป็นของฝรั่งเศสจึงกลายเป็น “คนไทยพลัดถิ่นเกาะกง” ปัจจุบันในเกาะกง ปรากฏว่ามีชาวไทยในเกาะกง เพียงร้อยละ 25 เท่านั้น ซึ่งถูกกำหนดให้มีสัญชาติเขมรอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ที่เหลือเป็นชาวเขมรจากจังหวัดอื่นที่อพยพมาทำงาน 

 

อ่านต่อ

กะเลิง

          ชาวกะเลิงเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่อยู่อาศัยบนพื้นที่ภูหรือโนนสูง แต่เดิมมีวิถีการผลิตแบบทำข้าวไร่ เก็บของป่า ล่าสัตว์  สันนิษฐานว่า   ถิ่นฐานเดิมของชาวกะเลิงมีอยู่ที่ภาคกลางของลาวใกล้ชายแดนเวียดนาม ในอดีต ภาษาของชาวกะเลิงมีลักษณะไกล้เคียงกับภาษาบรู โซ่ และแสก ด้วยเหตุนี้ จึงสันนิษฐานว่า ชาวกะเลิงอาจมีต้นกำเนิดร่วมกันโดยเฉพาะกลุ่มชาติพันธุ์บรู (Schliesinger, 2000) (ซึ่งมีต้นกำเนิดแถบเวียดนามกลางติดกับภาคกลางของลาว-เกียรติศักดิ์ บังเพลิง, 2558) ด้วยเหตุนี้ ชาวกะเลิงน่าจะเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองที่มีอยู่ในบริเวณภาคกลางของลาวติดกับเวียดลามมาช้านาน 

 

อ่านต่อ

มลายู

          คนมลายูเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนประชากรกว่าหนึ่งล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ คือยะลา ปัตตานี นราธิวาส  ประชากรเกือบทั้งหมดนับถือศาสนาอิสลาม มีเพียงบางส่วนนับถือศาสนาพุทธ ประเพณีและวัฒนธรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน ในรอบปี และในช่วงชีวิตจึงเกี่ยวเนื่องกับหลักการในศาสนาอิสลาม ผสมผสานกับประเพณีดั้งเดิมของท้องถิ่น จึงทำให้คนมลายูมีวิถีชีวิต ภาษา ศิลปะ ประเพณี ธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น 

อ่านต่อ

ภาพถ่าย

วิดีโอ