• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

มลายู

          คนมลายูเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนประชากรกว่าหนึ่งล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ คือยะลา ปัตตานี นราธิวาส  ประชากรเกือบทั้งหมดนับถือศาสนาอิสลาม มีเพียงบางส่วนนับถือศาสนาพุทธ ประเพณีและวัฒนธรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน ในรอบปี และในช่วงชีวิตจึงเกี่ยวเนื่องกับหลักการในศาสนาอิสลาม ผสมผสานกับประเพณีดั้งเดิมของท้องถิ่น จึงทำให้คนมลายูมีวิถีชีวิต ภาษา ศิลปะ ประเพณี ธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น 

อ่านต่อ

มอญ (เจ็ดริ้ว)

          ฐานข้อมูลชาติพันธุ์มอญเจ็ดริ้วหรือคนไทยเชื้อสายมอญตำบลเจ็ดริ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร เกิดจากการสังเคราะห์วรรณกรรมทั้งที่เป็นงานวิจัย (อาทิ กรองทิพย์ สุวรรณพรรณชู และคณะ, 2555; ประเชิญ คนเทศ, 2528; สุดใจ แก้วแวว, 2551, อุมาภรณ์ วงศ์วิสิฐศักดิ์, 2547; พรทิพย์ พร้อมมูล, 2552   และองค์ บรรจุน, 2550 เป็นต้น) และบทความ (อาทิ บำรุง คำเอก, 2546 และสิงหา ช้างขวัญยืน, 2558 เป็นต้น)  ข้อมูลดังกล่าวยังได้รับการตรวจสอบให้ทันสมัยมากขึ้น จากข้อมูลที่นำเสนอผ่านสื่อออน์ไลน์จากกลุ่มสภาวัฒนธรรมมอญเจ็ดริ้ว ในเบื้องต้นทำให้เห็นว่า คนมอญเจ็ดริ้วมีวัฒนธรรมหลายส่วนที่คล้ายกับกลุ่มคนมอญในเมืองไทย  ขณะเดียวกันก็มีอีกหลายมิติเหมือนกับคนไทยภาคกลางทั่วไป ทั้งนี้เนื่องจาก คนมอญเจ็ดริ้วได้อพยพเข้าสู่ไทยอย่างน้อยที่สุดก็ราว 200 ปี จึงทำให้เกิดการผสมผสานกับวัฒนธรรมของคนพื้นถิ่น อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจาณาโดยละเอียดกลับพบว่า คนมอญเจ็ดริ้วก็มีประเพณี วัฒนธรรมและตลอดจนความเชื่อที่มีลักษณะเฉพาะของตนเอง นับจากภาษา ดนตรี การรำ การแต่งกายและประเพณีอีกหลายอย่างๆ  

             

อ่านต่อ

พม่าชายแดน (อ.แม่สอด จ.ตาก)

          อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ได้รับการประกาศเป็น “เขตเศรษฐกิจพิเศษ” ในปี พ.ศ. 2558 ทำให้เห็นว่าแนวโน้มในเรื่องของเศรษฐกิจในอำเภอแม่สอดกำลังเติบโตมากขึ้น และเป็นแรงจูงใจอย่างหนึ่งที่ทำให้แรงงานข้ามชาติเข้ามาในไทยเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงแต่ปัญหาทางเศรษฐกิจเท่านั้นที่ส่งผลต่อการอพยพเข้ามาของชาวกะเหรี่ยงในประเทศไทย แต่ทว่ายังมีความขัดแย้งทางการเมืองภายในประเทศ รวมทั้งปัญหาความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ที่ยังไม่สงบลง และส่งผลต่อการอพยพเคลื่อนย้ายของชาวกะเหรี่ยงในประเทศพม่าเพื่อเข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศไทย

          ชุมชนนะเปียวโอดอ บ้านหัวฝาย ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอดจังหวัดตาก (หมู่บ้านซาทูเหล่) เป็นหนึ่งในชุมชนอพยพแรงงานข้ามชาติ เริ่มก่อตั้งหมู่บ้านเมื่อปี พ.ศ. 2537 จนถึงปัจจุบันเป็นระยะเวลามากกว่า 20 ปี ภายในชุมชนประกอบไปด้วยชาวกะเหรี่ยงเป็นส่วนใหญ่ สาเหตุหนึ่งที่มีชาวกะเหรี่ยงอพยพมาอยู่ที่บริเวณนี้เป็นจำนวนมาก นอกจากจะมีสาเหตุมาจากปัจจัยทางภูมิศาสตร์ ก็ยังมีปัจจัยด้านอื่นอีกด้วย เช่น ปัจจัยทางการเมืองในประเทศพม่า ที่ยังคงมีความขัดแย้งกันอย่างต่อเนื่องระหว่างรัฐบาลพม่ากับชนกลุ่มน้อย และปัจจัยทางการเมืองนี้เองที่ได้ส่งผลต่อการกำหนดนโยบายรัฐในประเทศทุกๆ ด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านเศรษฐกิจที่บีบชนกลุ่มน้อยเหล่านี้จนไม่สามารถที่จะอยู่ในประเทศของตนต่อไปได้จนต้องออกมาหาลู่ทางทำกินในประเทศไทย แต่อย่างไรก็ตามการถูกข่มเหงรังแกของชนกลุ่มน้อยโดยรัฐบาลพม่าก็ไม่ได้ถูกกระทำแต่เพียงฝ่ายเดียว ชนกลุ่มน้อยเหล่านี้ยังได้รับความช่วยเหลือจากมิชชันนารีชาวอังกฤษที่เข้ามายังประเทศพม่า นับตั้งแต่พม่ายังตกเป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษโดยผ่านการจัดตั้งองค์กรอิสระ พัฒนาสาธารณูปโภคและให้การศึกษาแกชาวกะเหรี่ยงจนพวกเขาสามารถพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นในระดับหนึ่งมากพอที่จะไม่ถูกข่มเหงโดยไม่มีทางสู้ได้ แต่ ปัจจัยในข้างต้นไม่สามารถทำให้เหตุการณ์ทางการเมืองในพม่าสงบลงได้ กล่าวคือ การที่ชาวกะเหรี่ยงและชนกลุ่มน้อยอื่นๆ ยังสามารถมีรัฐอิสระและปกครองตนเองได้นั้น กลับทำให้มีปัญหาความขัดแย้งรุนแรงและบานปลายมากกว่าเดิม ดังจะเห็นได้จากนโยบายตัดสี่ที่ตัดและบีบชนกลุ่มน้อยทุกทางไม่ให้สามารถอาศัยอยู่ในประเทศของตนได้อีก ด้วยสาเหตุเหล่านี้ก็น่าจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ชนกลุ่มน้อยมากมายอพยพเข้ามาทำงานในประเทศไทยในฐานะแรงงานข้ามชาติทั้งที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย อย่างไรก็ตามนอกจากปัจจัยหลักทางการเมืองจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่สำคัญต่อการอพยพแล้วยังมีปัจจัยอื่นๆ ที่มีความสำคัญเช่นกัน นั่นคือนโยบายรัฐเกี่ยวกับแรงงานในประเทศไทย รวมไปถึงรูปแบบเศรษฐกิจในเขตชายแดน

 

อ่านต่อ

ภาพถ่าย

วิดีโอ