• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

กะเหรี่ยงหูใหญ่

 ชนเผ่ากะเหรี่ยงหูใหญ่เป็นชนเผ่าเล็กๆ ที่มีจำนวนประชากรไม่มาก โดยจะอยู่อาศัยร่วมกับชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาว โดยมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นคือจะเจาะหูและจะใส่ตุ้มหูขนาดใหญ่

ชนเผ่ากะเหรี่ยงหูใหญ่ เป็นชนกลุ่มน้อยมีถิ่นอาศัยอยู่ในประเทศพม่า ในสมัยก่อนเกิดการสู้รบครั้งใหญ่ระหว่างกองกำลังกะเหรี่ยงกับรัฐบาลทหารพม่า ทำให้ชนเผ่ากะเหรี่ยงหูใหญ่ได้รับผลกระทบจากสงคราม จึงพากันอพยพหนีภัย สงครามเข้ามาอาศัยตามตะเข็บแนวชายแดน และบางส่วนได้เข้ามาอาศัยในเขตประเทศไทยในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ซึ่งชนเผ่ากะเหรี่ยงหูใหญ่เกือบทั้งหมดอพยพลี้ภัยจากบริเวณอำเภอเดโมโซ (Demoso District) เมืองลอยก่อ (Loikaw) รัฐคะเรนนี (Karenni State) ประเทศพม่า เมื่อประมาณปี 2528 โดยปัจจุบันวิถีชีวิต วัฒนธรรมและประเพณีของชนเผ่ากะเหรี่ยงหูใหญ่จะเปลี่ยนไปจากเดิม จากที่เคยทำไร่ ทำนา เลี้ยงสัตว์ และหาของป่า เมื่อมาอยู่ในประเทศไทยจะอยู่ในสภานะผู้ลี้ภัยทางสงครามและจะไม่มีที่ดินทำกินเป็นของตนเอง จึงปรับเปลี่ยนไปเป็นการทอผ้าและขายของที่ระลึก นอกจากนี้วัฒนธรรมและประเพณีต่างๆ สูญหายและถูกกลืนกินวัฒนธรรมเนื่องจากเป็นประชากรจำนวนน้อยที่อยู่อาศัยร่วมกับชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาว กะเหรี่ยงแดง และไทใหญ่ ทำให้สูญเสียวัฒนธรรม ประเพณีและวิถีชีวิตของตนเอง

อ่านต่อ

กะเหรี่ยงคอยาว

ชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาว (Longneck Karen) หรือ กะยัน (Kayan) จะเรียกตนเองว่า แลเคอ เป็นชนเผ่าย่อยของชนเผ่ากะเหรี่ยงแดง (Red Karen) หรือ คะเรนี (Karenni people) ซึ่งประกอบไปด้วยชนเผ่าย่อยอีกหลายชนเผ่า เช่น กะยันกะเคาะ Kayan Ka Khaung (Gekho), กะยันลาห์ตา (Kayan Lahta) กะยันกะง่าง (Kayan Ka Ngan), กะยันจิบา (Kayan Gebar), กะยันกะกิ (Kayan Kakhi) และ กะเหรี่ยงแบร หรือ บเว (Bwe people หรือ Kayaw).  แต่ชนเผ่ากะยันละห่วย (Kayan Lahwi) จะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากที่สุด

          ในระยะเวลาที่ผ่านมา แม้กระทั่งในปัจจุบันยังมีการเข้าใจและเรียกกันอย่างผิดๆ ว่า ปาดอง ปะด่อง หรือปาด่อง ซึ่งสันนิษฐานได้ว่า ในขณะที่อพยพมาจากประเทศพม่าชนเผ่ากระเหรี่ยงคอยาวได้เดินทางผ่านรัฐฉาน ซึ่งเป็นพื้นที่อาศัยของไทใหญ่ จึงได้ชื่อในภาษาไทใหญ่ว่า “ปาดอง” โดยในภาษากะเหรี่ยงและภาษาไทใหญ่ "ปาดอง" หมายถึงผู้สวมห่วงทองเหลือง แต่เนื่องจากชื่อและธรรมเนียมการใส่ห่วงทองเหลืองนี้จำกัดอยู่แค่บางกลุ่มที่ไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ และชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาวส่วนใหญ่ปฏิเสธว่า “ปาดอง” ไม่ใช่เผ่าเดียวกันกับชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาว ปาดองเป็นกะเหรี่ยงกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่บริเวณที่ราบสูงเหนือแม่น้ำสาละวินในรัฐกะยา ประเทศพม่า ใกล้เขตแดนไทยทางตอนเหนือ ส่วนปาดองในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีอยู่เพียงไม่กี่ครอบครัว ซึ่งข้อมูลจาก นายขิ่น  จองนัน กลุ่มผู้นำเด็กและเยาวชนชาติพันธุ์ปะโอ ได้ให้ข้อมูลว่า มีปาดองในเขตอำเภอเมือง อาศัยอยู่ในพื้นที่ บ้านห้วยมะเขือส้ม ตำบลหมอกจำแป่ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยชนเผ่าปาดองนั้นเป็นคนละเผ่ากับชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาว ชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาวส่วนใหญ่ในปัจจุบันต้องการให้เรียกชื่อว่า "กะยัน" ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกะเหรี่ยง บางคนก็เรียกตัวเองว่ากะเหรี่ยงคอยาวอย่างคนไทย นอกจากนี้การใส่ห่วงทองเหลืองแบบนี้ไม่ใช่ปฏิบัติกันเฉพาะในกลุ่มปาดองเท่านั้น แต่ยังอยู่ในกลุ่มชนกลุ่มน้อยเผ่าอื่นในประเทศพม่า คือ "ละมุง" ซึ่งยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่าชนเผ่ากะเหรี่ยงคอยาว

อ่านต่อ

จีนฮกจิว

          ชาวจีนฮกจิวเป็นกลุ่มชาติพันธุ์จีนที่มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่เมืองฝูโจว (Fuzhou) มณฑลฝูเจี้ยน (Fujian) ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในดินแดนสยามตั้งแต่ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ชาวจีนฮกจิวเป็นกลุ่มคนแรกๆที่ได้เข้ามาจับจองพื้นที่เพื่อบุกเบิกการทำสวนยางพาราในภาคใต้ กระทั่งได้พัฒนาความรู้และทักษะในการทำสวนยางพาราและการสัมพันธ์กับตลาดอย่างกว้างไกล จนสามารถผันตนเองเป็นผู้ประกอบการค้ายางพารา และยังคงมีวิถีชีวิตที่สัมพันธ์กับการทำสวนยางพาราจนถึงปัจจุบัน

อ่านต่อ

ภาพถ่าย

วิดีโอ