บทความ

อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เป็นอีกพื้นที่หนึ่งของไทยที่อุดมไปด้วยหลักฐานทางโบราณคดีตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ สมัยหิน สมัยโลหะ ต่อเนื่องมาจนยุคประวัติศาสตร์ ที่เด่นชัดคือ เมืองเชียงแสน เมืองโบราณริมแม่น้ำโขงของอาณาจักรล้านนา สถาปนาขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 19 ก่อนที่จะเสื่อมโทรมลงพร้อมกับการเสื่อมอำนาจของอาณาจักรล้านนา

นับตั้งแต่ พ.ศ.2500 เป็นต้นมา พื้นที่เมืองเชียงแสนเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นผลจากปัจจัยต่างๆ โดยเฉพาะการก่อตั้งอำเภอเชียงแสน นโยบายการค้าต่างประเทศ และความพยายามผลักดันเชียงแสนเป็นมรดกโลก

"พิพิธภัณฑ์หลวงปู่คำดี ปภาโส" ตั้งอยู่ภายในวัดถ้ำผาปู่ อ.เมืองเลย จ.เลย ภายในมีการจัดแสดงรูปปั้นและสิ่งของเครื่องใช้ของหลวงปู่คำดี ปภาโส หรือพระครูญาณทัสสี

คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยแห่งไฮฟา นำโดย Prof.

บทความแปลชิ้นนี้ ดร.ตรงใจ หุตางกูร แปลจากบทความเรื่อง "Some Ancient Human Skeletons Excavated in Siam" ของ H.G. Quaritch Wales ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Man เล่มที่ 27 (มิถุนายน 1937) หน้า 89-90 โดยเป็นการรายงานผลการศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับโครงกระดูกมนุษย์ที่ขุดค้นพบในพงตึก เมื่อ พ.ศ.2479

ดร.ตรงใจ หุตางกูร ศึกษาทางเรณูวิทยาและกำหนดอายุทางวิทยาศาสตร์จากอินทรีย์วัตถุที่พบจากการเจาะสำรวจชั้นดินที่ความลึก 10 เมตร ณ วัดโคกยายเกตุ ต.อู่ทอง อ.อู่ทอง จ.สุพรรณบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองอู่ทองไปทางทิศตะวันออก 8 กิโลเมตร เพื่อพิสูจน์ทราบถึงสภาพแวดล้อมสมัยโบราณ และอายุที่แน่นอนของปรากฎการณ์ "การรุกเข้าสูงสุดของน้ำทะเลสมัยโฮโลซีน"

การศึกษาครั้งนี้เป็นการทดลองศึกษาในขั้นต้นเกี่ยวกับสภาพสังคมที่แฝงนัยอยู่ในหลักฐานประเภทหลุมฝังศพจากแหล่งโบราณคดีบ้านโป่งมะนาว โดยใช้ปริมาณวัตถุอุทิศหรือโบราณวัตถุที่พบในหลุมฝังศพ (Grave goods) จากตัวอย่างหลุมฝังศพที่ได้จากการขุดค้นทางโบราณคดีในหลุมขุดค้นที่ 1-4 ระหว่างปี พ.ศ.2543-2546 จำนวน 44 หลุม นำมาวิเคราะห์เชิงสถิติโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS (Statistical Package for Social Science) และจะใช้การจัดกลุ่มทางสังคมของ Elman Service (1971) และ Morton Fried (1967, quoted in Wason 1994) เป็นแนวคิดในการศึกษาระดับของสังคม

Stature Estimation of Modern Thais from Long bones: a cadaveric study

บทความนำเสนอสมการประเมินส่วนสูงคนไทยปัจจุบัน จากความยาวของกระดูกยาวส่วนแขนขา ที่ได้จากการศึกษาร่างมนุษย์ชาวไทยปัจจุบัน (วัยผู้ใหญ่) จำนวน 275 ร่าง ระหว่างปี พ.ศ.2548-2551

"อำเภอตาพระยา" มีสภาพพื้นที่เหมาะกับการตั้งถิ่นฐาน และด้วยทำเลที่ตั้งยังเป็นเส้นทางการติดต่อระหว่างที่ราบภาคกลางและที่ราบชายฝั่งภาคตะวันออกของไทยกับกัมพูชาในปัจจุบัน ทำให้พื้นที่ของอำเภอตาพระยาปรากฏร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ก่อนที่จะเกิดเป็นชุมชนหนาแน่นในยุคประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะในสมัยที่วัฒนธรรมเขมรเข้ามามีบทบาทและสมัยรัตนโกสินทร์ โบราณวัตถุที่พบในพื้นที่บางส่วนปัจจุบันถูกเก็บไว้ใน "พิพิธภัณฑ์หลวงพ่อเทียบ" ภายในวัดตาพระยา ซึ่งเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของอำเภอตาพระยา

การศึกษาครั้งนี้ ได้แก้ไขค่าอายุเรดิโอคาร์บอนจากการขุดค้นทางโบราณคดีที่ตำบลพระประโทนในเขตเมืองนครปฐมโบราณ ซึ่งอาจเกิดจากการผิดพลาดจากการพิมพ์ข้อมูล จากเดิม คือ 2800 ± 23 BP เป็น 800 ± 23 BP นอกจากนี้ เมื่อใช้โปรแกรม CALIB 6.1 ปรับปรุงค่าอายุเรดิโอคาร์บอนจากเดิมที่อยู่ในช่วงอายุ พ.ศ. 1653 – 1699 (ครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 17) มาเป็นค่าใหม่คือระหว่าง พ.ศ. 1766-1800 (ปลายพุทธศตวรรษที่ 18) ซึ่งมีอายุอ่อนกว่าเดิมถึง 100 ปี เลยทีเดียว

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อทดลองใช้คุณลักษณะด้านรูปทรง (Formal Attribute) ของเครื่องมือเหล็ก เป็นตัวแปรในการทดสอบเบื้องต้นว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาหรือไม่ ถ้าหากมีก็สามารถนำไปใช้เป็นหลักฐานหนึ่งที่ชี้ให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงความนิยมด้านรูปทรงของเครื่องมือเหล็ก ซึ่งเป็นวัตถุทางวัฒนธรรมอย่างหนึ่ง อีกทั้งยังอาจเป็นประโยชน์ต่อการแบ่งสมัยย่อยวัฒนธรรมของคนก่อนประวัติศาสตร์ในพื้นที่บ้านโป่งมะนาวด้วย

หน้า